annamaria

Σάββατο, Αυγούστου 05, 2006

SIDARTA
ΑΣΕ ΜΕ ΝΥΧΤΑ

Άσε με μονάχο μου απόψε νύχτα
κι όλα τα αστέρια που κρατάς στην αγκαλιά σου ρίχτα
φύλαξε μόνο το αστέρι που καλά μου είχε φερθεί
κι είχε διαλέξει στο πλευρό μου να συρθεί.

Αυτό που πάντα φώτιζε τον σκοτεινό μου δρόμο
και ήτανε τόσο ταπεινό και σαν εμένα μόνο
στεκόταν από πάνω μου ώρες και με κοιτούσε
και όταν του γέλαγα κι εκείνο μου γελούσε.

Και σε εκείνες τις στιγμές που το κακό είχε αρχίσει
φώτισε τόσο δυνατά να το φοβίσει
να το διώξει από μπροστά μου, να περάσει
και η μιζέρια από πελάτη να με χάσει.

Ήξερε τι θέλω, μόνο μη μ αφήσει
κούρνιαζα μες την αγκαλιά του να με νανουρίσει
κι αυτό δεν έχανε καιρό μου τραγουδούσε
ώρες στου ονείρου με σεριάνιζε τις χώρες.

Μα όταν είδε ο ουρανός οτι έλειπε δίπλα απ το φεγγάρι
θύμωσε τόσο και ήρθε να το πάρει
γι αυτό σου λέω νύχτα άσε με μονάχο
έκανα εχθρό τον ουρανό μαζί του τά χω.

Άσε με νύχτα απόψε μονάχο
έκανα εχθρό τον ουρανό μαζί του τα χω
άσε με νύχτα μοναχό και κάνε μου τη χάρη
θέλω μαύρο να του βάψω το φεγγάρι.

Άκου ουρανέ δεν μου ξηγήθηκες καλά
απ ό,τι βλέπω στην ποδιά σου τα αστέρια είναι πολλά
και τα κάνεις ό,τι θέλεις, είναι δικά σου
μα τι θα πάθεις αν λείψει ένα από κοντά σου?

Μήπως ζηλεύεις, μήπως με κοίταζες καιρό και με μισούσες
που είχα φύγει απ τη σωρό
και σαν αντάλαγμα το αστέρι που είχα φίλο θέλεις πίσω ?
παίρνω το δικαίωμα ουρανέ για να σε βρίσω.

Άντε γαμήσου λοιπόν όσο μεγάλος και να σαι
εγώ ρε πίσω θα στο πάρω και να το θυμάσαι
γιατί δεν ζήλεψα ποτέ τίποτα από κανένα
και όπως βλέπεις το αστέρι μου δεν ταίριαζε σε σένα.

Είχε ένα φως ξεχωριστό και δεν ταυτίζοταν μαζί σου
γι αυτό σου λέω ουρανέ άντε γαμήσου
σαν έρθει ο ήλιος το σκοτάδι για να πάρει
μαύρο θα βάψω να το ξέρεις το φεγγάρι.

Κι αν είσαι μάγκας και με θές ξέρεις που θα μαι
κλείνω τα μάτια μου νικητής ρε και κοιμάμαι
γιατί ζήτησα απ την νύχτα να μ αφήσει μονάχο
αυτή ξηγήθηκε καλά εγώ με εσένα τα χω.
έγραψε η annamaria at 12:40 π.μ.

5 Comments:

Η καλύτερη απάντηση σε όσους πιστεύουν οτι ο ουρανός ειναι το αντίθετο της αβύσσου.Η άβυσσος είναι παντού και θέλει πολλά κότσια για να την κοιτάξεις κατάματα ό,τι χρώμα και να έχει.

8:54 μ.μ.  

Ναι, εχεις δικιο, η αβυσσος ειναι παντου!
Ομως για να την αλλαξω , θα πρεπει πρωτα να αλλαξω τον εαυτο μου , ομως ειναι κατι που δε μπορω ή ισως ειμαι τοσο εγωιστρια που δε θελω !!

1:36 π.μ.  

Βλέπω μια ταλάντωση ανάμεσα στην μελαγχολία , τη γλυκειά παραδοχή της ήττας των ποιημάτων της Δημουλά ,και της ελπίδας,της διάθεσης να παλέψεις για να κερδίσεις αυτά που πιστεύεις οτι σου ανήκουν.Καλό ταξίδι.....

3:43 μ.μ.  

Γλυκια ευχη που δινει δυναμη....
Σε ευχαριστω !

12:55 π.μ.  

Ελπιδα.ερωτας,φωτια,διεκδικηση,αρνηση,αποτυχια, οργη,η ευτυχια στο ολο, η ολοκληρωση...

8:36 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home