annamaria

Τρίτη, Ιουνίου 20, 2006

Τειχη
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλα δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
Καβάφης.
έγραψε η annamaria at 3:48 π.μ.

1 Comments:

γεια σου Ανναμαρια!δεν ηξερα ότι συντηρείς blog.Φυσικά ο Καβάφης είναι ανεπανάληπτος!keep walking!
(μάλλον μου έδωσες ιδέα για posting!)

2:50 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home