annamaria

Με απογοήτευσες Λαζόπουλε ……

2008-02-08T01:34:00.000+02:00

Περίμενα πως ίσως έκανες ένα σχόλιο.... για τις αλήθειες
που ειπε ο Φικιώρης.

Αληθεια θυμασαι εκεινο το "σεμνά και ταπεινά" που ειχε πει
η ηθική μυγοσκοτώστρα ...??

Για το Χριστοδουλο...

2008-01-31T11:15:00.002+02:00

Για πολλούς υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα.

Για άλλους σπουδαίος ποιμενάρχης.

Ο ίδιος πίστευε απλά πως ήταν ο Χριστόδουλος μας.

Ο,τι απ όλα αυτά και να ισχύει ένα είναι σίγουρο

κάνεις δε θα είναι σαν αυτόν….

Αυτό που γράφω το εννοώ
γιατί
δεν έκανα ποτέ το λάθος να ταυτίσω
το χαμογελαστό του πρόσωπο και το λόγο του με την εκκλησιαστική περιουσία.

Γιατί δε θα μπερδέψω ποτέ την κάθε γραφική Λουκά με αυτά που πρεσβεύει ο χριστιανισμός.

Γιατί δεν άφησα μια ατυχή δήλωσή του για την εποχή της χούντας να
με επηρεάσει αρνητικά.

Γιατί δεν είναι τυχαίο που τόσα νεανικά μάτια δάκρυσαν…..

Καλό του ταξίδι.
Εύχομαι εκεί που πάει να βρει την ειρήνη που πάντα έψαχνε….

ΕΥΧΕΣ ...

2007-12-23T12:23:00.000+02:00

"Κι αν νικηθήκαμε δεν ήταν απ’ την τύχη ή τις αντιξοότητες,
αλλά απ’ αυτό το πάθος για κάτι πιο μακρινό."

Τις ευχές μου και την αγάπη μου σε ολους σας .

ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΒΓΑΖΑΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ ??

2007-12-10T12:55:00.000+02:00

Τεχνητή πρόκληση ανικανότητας στους παιδεραστές
πρότεινε ο Πλευρης
(βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ)

Νεκροταφείο ζώων έκανε ο Σαββούρας
(και αυτός κάποτε υπήρξε υποψήφιος με το ΛΑ.Ο.Σ)

Και στις δυο περιπτώσεις άκουσα , είδα και διάβασα κάποιους προοδευτικούς
να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για τις παραπάνω δηλώσεις.

Ρε παιδιά μήπως τελικά αυτοί οι...."γραφικοί"....
είναι περισσότερο προοδευτικοί από καποιους δήθεν ??

Σήμερα η Λιάνα Κανέλλη απείλησε πως θα πετάξει τα μικρόφωνα και θα φύγει
γιατί στην εκπομπή των Καμπουρακη – Οικονομεα
που ήταν φιλοξενούμενη
έδειξαν πως ο Σαββουρας έφτιαξε ένα νεκροταφείο ζώων.
Φώναζε πως είναι φιλόζωη αλλά δεν είναι ζώο……..

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

2007-12-03T02:05:00.000+02:00

ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΑΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ

ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΘΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ

ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ

15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ

ΚΑΙ ΩΡΑ 12.00 TO ΜΕΣΗΜΕΡΙ

ΓΙΑ 15 ΛΕΠΤΑ

ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!!!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ;

Από το νέο ΙΝΚΑ
http ://newinka . wordpress.com /

Σώπα μη μιλάς ! (του Αζίζ Νεσίν)

2007-11-08T01:15:00.000+02:00

Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"

Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δ'αύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
και μαζευτηκαμε πολλοι
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Ευκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν'την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς"
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

και δεν θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ'την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμησεις Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει:
ΜΙΛΑ!....

Ευχαριστω πολυ τον ανωνυμο φιλο
που μου εδωσε την ιστοσελιδα για να το βρω!
Σε ευχαριστουμε ολοι εμεις που οταν το ακουσαμε
μας μαγεψε......

Παιδια εχει κανεις....

2007-11-07T00:57:00.000+02:00

Σήμερα βλέποντας την εκπομπή του Λαζόπουλου
Κάτι έπαθα ακούγοντας τον να λέει το
"Σωπα μη μιλάς" του Τούρκου λογοτέχνη Αζίζ Νεσίν
Αν το έχει κάποιος απο σας θα μπορούσε να μου το στείλει ?
Σας παρακαλώ .....
Όσο και να έψαξα στο internet δεν το βρήκα.
Ευχαριστω πολυ !

ΔΙΠΟΔΟ ΚΤΗΝΟΣ ο Παναγιωτης Κυριακου

2007-10-23T16:34:00.000+03:00

Λόγια δεν υπάρχουν να χαρακτηρίσουμε την αποτρόπαια πράξη
Του ψυχολογικά διαταραγμένου 22χρονου φοιτητή του τμήματος
Μηχανικών Οικονομίας και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου
(εδρεύει στη Χίο)

Δελέασε ένα αθώο πλασματακι
Σκηνοθέτησε,
έκανε πράξη την άρρωστη φαντασίωσή του,
βιντεοσκόπησε το κατόρθωμα του,
το έστελνε με μήνυμα καμαρώνοντας…..

Τι Δίποδο κτήνος είναι αυτό??
Τι άρρωστο μυαλό τον κυβερνά??
Τι θλιβερή ζωή έχει??

Εύχομαι και ελπίζω στην παραδειγματική του τιμωρία.
Όμως ποια τιμωρία μπορεί να αλλάξει την πράξη του αυτή??

Μαζί με τους
Πρεζα Tv
patsiouraki
George
οπως και πολλα αλλα blogs
ψάχνουμε αυτό το κάθαρμα !!

ΤΟΥΣ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΜΠΟΡΩ

2007-10-12T14:14:00.000+03:00

ΕΙΣΑΙ ΓΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ?? ΤΗ ΒΟΛΕΨΕΣ !!

2007-10-05T02:29:00.000+03:00

Στο blog του ο πιτσιρίκος εκανε έκκληση στους bloggers
που γνωρίζουν το όνομα του γιου του πολιτικού που συνεληφθη
να μην το γράψουν.
Συμφωνείτε ??
Εγώ διαφωνώ.
Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά.
Καιρός είναι αυτή η προνομιακή μεταχείριση να σταματήσει.
Άλλωστε μια βόλτα στο internet είναι αρκετή για να το διαβάσουν όλοι.

Άκουσα και τη δήλωση του κ Αλαβάνου
Μεταξύ άλλων είπε…
……"ίσως είναι πιο δύσκολο να είσαι πατέρας από το να είσαι ηγέτης ή ηγετικό στέλεχος ενός κόμματος.
Και από δω και πέρα κανείς πρέπει να σκεφτεί
γιατί μόνον ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω".

Τι να πω τώρα εγω, πάλι κακία θα γίνω.

Την ημέρα της ορκωμοσίας Ο κ Αλαβάνος και φυσικά όλο το κόμμα του
αρνηθηκε τον θρησκευτικό όρκο, καλα έκανε, αναφαίρετο δικαίωμα του.
Τώρα στα δύσκολα , βολεύει να λέμε τα λόγια Του ……..?????

ΕΥΘΥΝΕΣ...

2007-09-27T01:25:00.000+03:00

Ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης.
Εκβιασμός?
Κίνηση απελπισίας?
Εσκεμμένη κίνηση διάσπασης??

Σωτηρας ή εγκάθετος ?

Δικαιούται να έχει άποψη ?
Του αναλογεί μερίδιο ευθύνης??

Θα ξαναβρεί το χρώμα του ?

Νοιάζεται κανείς πραγματικά γι αυτήν?

Βαρέθηκα πια τους φυγόπονους, τους ανεύθυνους.

2007-09-08T03:33:00.000+03:00

Πέμπτη απόγευμα γυρίσαμε.
Ένα μήνα τώρα υποτίθεται πως…..
Θα γεμίζαμε μπαταρίες , θα κλείναμε τηλεόραση και εφημερίδες για αποτοξίνωση,
θα ποζάραμε με φόντο το απέραντο γαλάζιο,
θα μαζεύαμε φωτογραφίες για να βλέπουμε το χειμώνα και να λέμε
«καλα ήταν»……

Δε ξέρω τι θα σκεφτούν οι άθεοι της παρέας μας αλλά αυτό το
«αν θέλεις ο Θεός να γελάσει μαζί σου, κάνε σχέδια»
τελικά έχει βάση.

Ήμουν συνεχως μπροστά σε μια τηλεόραση και έβλεπα το θάνατο.
Η φρίκη σε όλο της το μεγαλείο!
Μου είναι αδιάφορο αν η αρχαία Ολυμπία κινδύνευε να καεί.
Ηθελα να γλυτώσει η μάνα που βρήκαν καμένη αγκαλιά με τα παιδιά της.
Ήθελα να γλυτώσει ό,τι ανέπνεε.

Όλα τα χρόνια άκουγα …… «παραλάβαμε καμένη γη»
Τελικά τα κατάφεραν, το έκαναν ΚΑΙ πράξη.
Ψάχνουν αυτόν που άναψε το σπίρτο ??
Μα είναι όλοι αυτοί που φωνάζουν τόσα χρόνια πως έχουν όραμα.
Πότε θα καταλάβουμε επιτέλους πως αυτό το όραμα τους,
είναι ο εχθρός του δικού μας ?

Καλό χειμώνα να έχουμε φίλοι μου και συγνώμη που γύρισα με γκρίνια ………

H γελοιογραφία είναι από την εφημερίδα «αγγελιοφόρος»

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

2007-07-16T00:13:00.000+03:00

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
&
ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ !!

YΓ
Ευχαριστώ όλους όσους μου έστειλαν μηνύματα και ρωτούσαν
γιατί χάθηκε το blog μου.
Η αλήθεια είναι πως προσπαθώντας να κάνω κάποιες αλλαγές
τα έκανα ....... δε γράφω πως ..... :)

EKTOΣ Η AKΡΟΠΟΛΗ.........

2007-07-08T03:50:00.000+03:00

Από τα "νέα θαύματα" απουσιάζουν η Ακρόπολη και η Αγια Σοφιά.
Δε σας κρύβω πως πολύ το χάρηκα.
Αυτό δείχνει πως οι Έλληνες δεν είναι πια τόσο ανεγκέφαλοι ώστε να
μπουν στη διαδικασία μιας ανόητης ψηφοφορίας.

Που ακουστηκε να
συγκρίνουν την Ακρόπολη και την Αγιά Σοφιά
με τον πύργο του Άιφελ,
την όπερα του Σιδνευ,
το άγαλμα της ελευθερίας......... ?????????

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΑΦΑΚΙΑ...

2007-06-30T18:20:00.000+03:00

ΑΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ -
ΔΑΣΟΛΟΓΟΣ Ή ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ:

ΟΣΑ ΕΛΑΦΙΑ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ
ΕΧΟΥΝ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΝΕΡΟΥ.

ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ.

Ενημέρωση:
Σύμφωνα με το Δασαρχείο, τα ζώα είναι καλυμμένα για σήμερα και αύριο.
Από Δευτέρας, κανένας δεν ξέρει.

Shades

Pan

menios

Οίκος αντοχής

elafini

ion

million dollar hotel

ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ????

2007-06-21T02:20:00.000+03:00

Ποτέ δεν ευχήθηκα τον ερχομό ενός πρίγκιπα στη ζωή μου.
Ποτέ δεν ονειρεύτηκα μια παραμυθένια ζωή.
Όμως, αυτό που πάντα ήθελα, ήταν να ζήσω “το δικό μου παραμύθι”.
Ένα παραμύθι χωρίς πρίγκιπα , αλλά….. με ένα υπέροχο, γλυκό βατραχάκι .
Να μην υπάρχουν κακιές μάγισσες αλλά σωστό timing !
Η πονηρή αλεπού να έδινε τη θέση της σε λογικές πράξεις.
Χωρίς μαγικά ραβδάκια, μα με σωστή κρίση.
Τον κάθε κακό λύκο, να είχα τη δύναμη να τον αγνοήσω.

Μόνο έτσι θα μπορούσα να πω πως…
Ζήσαμε εμείς καλα και εσείς καλύτερα……….
Έλα όμως που η ζωή πάντα έχει διαφορετικά σχέδια από τα δικά μας.
Πάντα κάτι από αυτά που ζητούσα, έλειπε….

Δε σκέφτηκα καλή μου

Γλαρένια

,
άλλο τρόπο για να απαντήσω στην πρόσκληση σου.
Έτσι λοιπόν σου λέω πως, πρίγκιπα στη ζωή μου δεν έχω.
Έχω όμως έναν καλό σύζυγο που πάνω απ όλα είναι υπέροχος πατέρας
για την πριγκίπισσα μας ……γιατί ναι,
πριγκίπισσα έχω και κυβερνά τη ζωή μας!!!

Είμαι από αυτούς που πιστεύουν πως… έρωτας μετά από πολλά χρόνια γάμου,
δε μπορεί να υπάρξει.
Η καθημερινότητα τον εξαφανίζει.
Τη θέση του όμως,
αν είμαστε λιγάκι τυχεροί,
μπορεί να τη δώσει σε κάποια άλλα συναισθήματα ίσως περισσότερο δυνατά.

ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ???

2007-06-06T02:47:00.000+03:00

Πολύ μελάνι χύθηκε για το αν η Πάνια εκμεταλλεύεται διανοητικά καθυστερημένους ανθρώπους προς χάριν της τηλεθεασης.

Πολύ κουβέντα και για το αν είναι περισσότερο έξυπνη από άλλους,
ώστε να προσθέτει μηδενικά στους τραπεζικούς της λογαριασμούς,
με τόσο χυδαίο τρόπο.

Μεγάλο θέμα και για τη ζήλια που υποτίθεται έχει ξεσπάσει
γιατί αυτή με τον Καρβελα και όχι κάποιοι άλλοι….

Ακόμα έχω στα αυτιά μου τα λόγια ορισμένων που έλεγαν...
να δούμε τώρα πως θα λέει ο Χατζηνικολάου
(χωρίς να κοκκινίζει) μετά το τέλος των ειδήσεων
…"και τώρα μη χάσετε την εκπομπή της Αννίτας Πάνια JE T 'AIME …"

Έλα όμως που για όλα υπάρχει λύση.
Όλα αυτά είναι πια παρελθόν ......
Τα τρομερά μυαλά (και εδω κυριολεκτώ) του καναλιού
βαπτισαν την Πάνια ρεπόρτερ.
Πηρε συνέντευξη απο τον Πάσσαρη.

Α ρε ΑLTER………..
A ρε Χαρδαβέλλα………
Υπάρχει πιο χαμηλά ???

ΕΦΥΓΕ.......

2007-06-05T00:14:00.000+03:00

Ίσως αυτή να είναι η μόνη φορά που δε μας έκανε να γελάσουμε!!
Καλό σου ταξίδι ……

************************************************************************************
Αλήθεια θυμάστε έναν ηθοποιό που συνέχεια έτρωγε καρπαζιές??
Ναι , τον Αλέκο Τζαννετάκο λέω.
Ε, λοιπόν, σήμερα τον άκουσα να λέει πως πάντα "έπαιρνε" στις δουλειές του
τον ΣΩΤΗΡΗ ΜΟΥΣΤΑΚΑ !!
Ναι, σωστά διαβάσατε ,
αυτός….έπαιρνε στις δουλειές του τον Μουστάκα!!
Τι τα θες, τι τα γυρεύεις…..
κάποιοι ρόλοι είναι κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα κάποιων
που θέλουν να ποιούν ήθος ….
Τι κρίμα που δεν του έδιναν ΚΑΙ κλωτσιές !!!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ

2007-06-01T12:01:00.000+03:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

*ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

*ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά.
Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΜΑΛΙΑ

2007-05-26T03:15:00.000+03:00

Σήμερα, το patsiouraki μου έγραψε πως η Αμαλία έφυγε από κοντά μας. Με πόνεσε πολύ, τόσο όσο και σας. Δε γνωρίζω αν έφυγε δικαιωμένη.
Δε γνωρίζω αν κατάλαβε πόσο πολύ μπήκε στην καρδιά μας.
Αυτό όμως που ξέρω καλα είναι πως η φωνή της τάραξε πολλούς
και ίσως κάτι να αλλάξει.
Καλό ταξίδι Αμαλία,εκεί που πας, κανείς δε θα σου ζητήσει επιτέλους τίποτα.
Εκει που πας, δεν υπάρχει πόνος!!

Όσο θα υπάρχει αυτό το blog, στα links θα υπάρχει και ένα φακελάκι.
Έτσι απλά για να θυμίζει πως μια κοπέλα δεν κατάφερε να χαρεί.
Δε μπόρεσε να παλέψει για τη ζωή της!!
Δεν την άφησαν………..

Μετα τον αγωνα

2007-05-24T12:40:00.001+03:00

Συνταγμα απογευμα 23/05/'07

Συλλογή υπογραφών

2007-05-21T12:36:00.000+03:00

http://www.develop4democracy.org/petition/sign.php

21 Ιουνίου θα εκδικαστεί η υπόθεση του Αντώνη Τσιπρόπουλου.
Οι υπογραφές μας θα χρησιμοποιηθούν στο δικαστήριο.

Οσοι δε γνωρίζουν την τραγελαφική περιπέτεια του Αντώνη Τσιπρόπουλου ας διαβάσουν εδω

Επιλογές...

2007-05-11T14:59:00.000+03:00

Τελικά,
Η ζωή έχει τη γεύση που της δίνεις !!

(κλεμμένο από διαφήμιση, αλλά αληθινό)

ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ !!

2007-04-30T02:47:00.000+03:00

- Γιατί μαμά δε με γέννησες εσύ;
-Άλλα παιδάκια γεννιούνται από την κοιλιά και άλλα από την καρδιά,
της απαντά η θετή μητέρα…….
(από το άρθρο του Τάκη Καμπύλη)

Μητέρα δεν είναι αυτή που έχει γεννήσει ένα παιδί,
αλλά αυτή που νοιάζεται για όλα τα παιδιά του κόσμου.
Αυτή που μεγαλώνει ενα παιδακι με αγάπη και φροντίδα
και ας μην το έχει φέρει η ίδια στον κόσμο.
Δε γράφω κάτι καινούριο, το γνωρίζω,
όμως, εδώ και ένα χρόνο περίπου, ίσως και περισσότερο,
βλέπω την αξιέπαινη προσπάθεια που κάνει ο δημοσιογράφος Τάκης Καμπύλης
και μαζί του η η Constantina
για να αλλάξει επιτέλους το νομικό πλαίσιο των υιοθεσιών στη χώρα μας.
Έχει πολλά κενά, πολλά λάθη, πολλά ανόητα επιτρέψτε μου να πω.
Για να υιοθετηθεί ένα παιδί από κάποιο ίδρυμα, πρέπει λέει, να συναινέσουν οι φυσικοί γονείς στο δικαστήριο.
Μα για ποιους γονείς μιλά ο νομοθέτης??
Γι αυτούς που το παράτησαν εδώ και κάποια χρόνια στο ίδρυμα και δεν τους έχει απασχολήσει ποτέ αν ζει ή αν πέθανε??
Άλλη περίπτωση είναι το όριο ηλικίας που βάζει πάλι ο νομοθέτης στα ζευγάρια που θέλουν να υιοθετήσουν .
Καλά, εδώ θα μου πείτε πως ίσως έχει ένα έρημο δίκιο, εντάξει ,
Αλλά αν κάποιος θέλει να υιοθετήσει το παιδί της συζύγου του από προηγούμενο γάμο της, γιατί να υπάρχει αυτό το όριο?
Όπως και να έχει, αυτός δεν το μεγαλώνει σαν δικό του παιδί??
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα που θα μπορούσα να γράψω αλλά δε θα το κάνω.
Θα σταθω στην πρόταση που έκανε η Άντζελα Γκερέκου στην Επιτροπή Ισότητας σχετικά με το νομικό πλαίσιο των υιοθεσιών στην Ελλάδα την 14/3/2007.
Aς βαλουμε την υπογραφή μας για να βρούν επιτέλους κάποια παιδάκια
την αγκαλιά που τόσο πολύ τους έλειψε!!

ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΦΑΛΑΙΝΟΘΗΡΙΑ !

2007-04-29T01:32:00.000+03:00

Δυο λεπτά από το χρόνο σας παρακαλώ για να δείτε αυτό. http://www.whalewatch.org/harpoon/

Η Ευθύνη να Προστατέψουμε την Φύση Ανήκει στον Καθένα από Εμάς Ξεχωριστά!!

Απομένουν λιγότερες από 40 ημέρες για να γίνει η Ελλάδα μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Φαλαινοθηρίας (IWC) και να συστρατευθεί με τις χώρες που προστατεύουν τις φάλαινες.

Η χώρα μας δεν είναι ακόμα μέλος της επιτροπής, όμως υπάρχουν πολύ θετικές ενδείξεις που μας κάνουν να ελπίζουμε ότι η Ελλάδα θα γίνει εγκαίρως μέλος και θα συμμετάσχει στην κρίσιμη συνάντηση στα τέλη Μαΐου, ώστε με την ψήφο της να προστατεύσει τις φάλαινες.

Η Ιαπωνία, που θεωρεί το κρέας των φαλαινών μέρος της κουζίνας και του πολιτισμού της, εκμεταλλεύεται «παράθυρο» στις διατάξεις της επιτροπής που της επιτρέπει να κυνηγά φάλαινες για «επιστημονικούς» λόγους. Το κρέας όμως καταλήγει στην αγορά.

Στην περσινή συνάντηση της επιτροπής, οι χώρες υπέρμαχες της φαλαινοθηρίας κατάφεραν να ψηφιστεί μια διακήρυξη υπέρ της επανέναρξης της εμπορικής φαλαινοθηρίας με διαφορά μιας μόνο ψήφου: 33 υπέρ – 32 κατά.

Η ψήφος της Ελλάδας υπέρ των φαλαινών θα είναι καταλυτική!

Θα προλάβει η Ελλάδα να γίνει πλήρες μέλος της Επιτροπής ή θα αφήσει με μια ψήφο λιγότερη τις φάλαινες στο έλεος των φαλαινοθηρών;

Σήμερα η επιτροπή έχει 73 μέλη.

Για να επισπευθεί η διαδικασία, η Greenpeace σκέφτηκε μια απλή δράση. Άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο, έχουν ανεβάσει φωτογραφίες τους στην ιστοσελίδα whales.greenpeace.org και στέλνουν το δικό τους μήνυμα συμπαράστασης στην προσπάθεια της χώρας μας.

Στείλτε, λοιπόν, το μήνυμα στην Ελληνική Κυβέρνηση:

Animated Banner από την magicasland

συμμετέχουν τα ιστολόγια:

Shades

magicasland

ο δείμος του πολίτη

Klearchos Guide to the Galaxy

Allu Fan Marx

blogopoly

Sevarose

Ασπαστός

annamaria

Α Μ Α Λ Ι Α

2007-04-25T01:49:00.000+03:00

Αυτές τις μέρες διαβάζω, όπως όλη η μπλογκοσφαιρα, την Οδύσσεια της
Αμαλίας
Αυτή η γυναίκα είναι αξιοθαύμαστη.
Μέσα από την περιπέτεια της,
δίνει ένα γερό χαστούκι στην Ελλάδα και στο σύστημα υγείας.
Φυσικά, δίνει και ένα μάθημα σε μας.
Ενα μάθημα για το τι σημαίνει παλεύω γιατί εχω δικαίωμα στη ζωή.
Παλεύω για ενα καλυτερο αύριο......

Διαβάζοντας τα σχόλια που της έγραψαν, είδα και αυτό του Γ. Παπανδρέου

και σκέφτομαι πως λάθος μέρος διάλεξε να βγάλει τον προεκλογικό του λόγο.
Γιατί προεκλογικός λόγος ειναι, όταν μεταξύ αλλων γραφει .....
"....θα ήθελα πάραυτα, αν δεν έχεις αντίρρηση, να μοιραστώ μαζί σου την προοπτική των λύσεων που οραματίζομαι γι'αυτή τη χώρα στο θέμα της Υγείας και να σε καλέσω να συμπορευτείς μαζί μας....."

Αν δε θέλουν να κάνουν κάτι...ας σκύψουν τουλάχιστον

το κεφάλι από ντροπή και να σιωπήσουν !!

Η κραυγή της μητέρας του Αλεξ

2007-04-24T02:26:00.000+03:00

Την ιδέα την έκλεψα από τον Ροιδη

Όμως είμαι σίγουρη πως δε θα τον ενοχλήσει καθόλου.
Έφτιαξα και εγώ ένα banner με την κραυγή αυτής της μάνας.
Όσοι περισσότεροι τόσο καλύτερα.

Blog them tender

2007-04-22T18:15:00.000+03:00

Αν σκεφτώ όλους αυτούς που βάζουν το ονοματεπώνυμο τους στο διαδίκτυο,
αναγκαστικά, θα μπω και στη διαδικασία να ψάξω και τους λόγους για τους οποίους το κάνουν.
Ξεκινώ λοιπόν με τους πολιτικούς , αυτοί το κάνουν για να δημαγωγήσουν.
Να πουλήσουν τη γνωστή πια σε όλους μας ελπίδα, εισπράττοντας έτσι τη ψήφο κάποιων ανεγκέφαλων.
Συνεχίζω με τους γνωστούς επωνύμους
(επώνυμοι είμαστε όλοι…γνωστοί λίγοι)
αυτοί το κάνουν απλά για να διαφημίσουν το όποιο εμπόρευμα έχουν τη συγκεκριμένη στιγμή προς πώληση.
Τώρα ας έρθουμε και στους επώνυμους δημοσιογράφους.
Αυτοί έχουν αρχίσει έναν πόλεμο μέσα από τις στήλες τους σε εφημερίδες ή ένθετα, με κάποιους bloggers ή καλύτερα με την ύπαρξη των blogs.
Σχόλια του τύπου:
"παρασιτική δημοκρατία", "βαρετές σελίδες του ημερησίου τύπου",

"ψευδαίσθηση ελεγχόμενης δημοκρατίας", "τυχαίες συσπειρώσεις",

"εφήμερα κηπάρια του διαδικτύου"………
δεν πρόκειται να φρενάρουν τη διάθεση για αντίλογο, κριτική και πάλη για τα ποθούμενα, γιατί αυτό έχουν όλοι όσοι γράφουν χωρίς να πληρώνονται.
Τώρα αν κάποιοι από εσάς αγαπητοί μου δημοσιογράφοι αναγκαστήκατε να κάνετε ό,τι κατηγορείτε τόσο καιρό και να κρύβεστε πίσω από ένα ψευδώνυμο στο διαδίκτυο για να ανταγωνιστείτε δυνατές πένες ψυχής τι να πω???
Όπως γράφει πολύ όμορφα και ο Ξυδακης στην Καθημερινή……
Blog me tender
Αλλά τη στιγμή που μιλώ για δυνατές πένες ψυχής …..
Blog them tender.........

Μύθος της Σπηλιάς

2007-04-17T00:55:00.000+03:00

Ο Πλατωνας στο μύθο του, έλεγε πως οι αλυσοδεμένοι ζουν μέσα στο ψέμα.
Οι αλυσίδες συμβολίζουν τις αισθήσεις μας , αυτές είναι που μας αναγκάζουν

να βλέπουμε μόνο ψεύτικα είδωλα.
Πρέπει να σταματήσουμε να βλέπουμε τις αλυσίδες σαν κοσμήματα.
Αντί για τις αισθήσεις μας να εμπιστευτούμε το μυαλό μας.
Να σπάσουμε αυτά τα δεσμά ,

μόνο έτσι θα καταλάβουμε τον κόσμο μα και τον εαυτό μας.

ΦΩΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

2007-04-03T16:19:00.000+03:00

Μα δε γνωρίζουν πως το θαύμα είναι παιδί της πίστης και της ελπίδας?
Θα μπορέσουν ποτέ, ο φώσφορος και άλλα μείγματα αυτανάφλεξης
να σβήσουν αυτή την ελπίδα?
Αδυνατούν να σκεφτούν πως τιμάτε (από κάποιους)
για τον καθαρά συμβολικό του χαρακτήρα??
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ σε ολους !!

ΑΛΗΘΕΙΕΣ

2007-03-26T18:31:00.000+03:00

Πριν κάποια χρόνια είχε έρθει στο σπίτι μου ένας κύριος και κοιτούσε τους πίνακες μου, τα μάτια του έπεσαν στο κρυφό σχολειό
- Α, αυτός είναι γνωστός, τον ξέρω (μου λέει)
- Ναι, είναι το κρυφό σχολειό του Γυζη (απαντώ)
- Α, είχε και στου Γκυζη κρυφό σχολειό???
Νόμιζα πως ήταν μόνο στα Ιωαννινα (μου λέει απλά)

Δε σας κρύβω πως είχα γελάσει πολύ τότε….
Ο χρόνος έδειξε πως ο κύριος θα έπρεπε να γελάσει μαζί μου.
Να γελάσει, που μπήκα στον κόπο να ζωγραφίσω κάτι που δεν υπηρξε ποτέ !!
Κανένας ιστορικός δε βεβαιώνει άλλωστε την ύπαρξη κρυφού σχολειού.

Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός δεν ήταν αυτός που σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης , δεν ήταν καν εκεί…….Πίνακας του Ludovico Lipparini (1800-1856).

Ο Πατριάρχης Γρηγοριος ο Ε δεν κατακρεουργήθηκε από τους Τούρκους,
Ήταν μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα………….Ο απαγχονισμός του Πατριάρχης Γρηγορίου Ε΄», πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα.

Το παιδομάζωμα δεν έγινε ποτέ, οι γονείς έδιναν με χαρά τα παιδιά τους στους Τούρκους … Πινακας του Γυζη <<το παιδομαζωμα>>
Είναι ανόητο, το ξέρω, όμως όλες αυτές και άλλες πολλές "ιστορικές αλήθειες" με θλίβουν.
Άλλες τις πιστεύω, άλλες όχι, όμως τι σημασία έχει …
Θα ηθελα να μη γκρεμίζονται το ένα μετά το άλλο γύρω μου……..
με απογοητεύει, με κάνει να μην πιστεύω σε τίποτα και πουθενά πια.

Ομως περισσοτερο θα ηθελα (οσο και αν πονα) αληθειες!!!

Ποιος ομως θα τις γραψει αυτες????

Κάποτε είχα γράψει στο φίλο Δειμο του πολίτη ένα σχόλιο, το βάζω και εδώ…

Ξέρεις πότε θα μπορέσει κάποιος να γράψει αλήθειες?

Αν πετάξει από πάνω του αυτά που δεν τον αφήνουν να δει καθαρά!!
Ποια είναι ?
Σκέψου για παράδειγμα έναν κομουνιστή να γράψει για τον εμφύλιο.
Σκέψου πάλι έναν δεξιό να γράψει για το ίδιο θέμα!
Αλλιώς τα άκουσα εγώ από τον παππού μου, αλλιώς τα άκουσες εσύ από τον δικό σου!! Άλλα βιβλία διάλεξες εσύ για να μάθεις , άλλα εγώ!!!
Για ποια αλήθεια μιλάμε??
Το ίδιο συμβαίνει και με τα θέματα των θρησκειών, της παιδείας, ακόμα και της ποίησης.
Ένας «ρατσιστής» πότε δε θα πει μεγάλο ποιητή τον Καβάφη
και συμπληρώνω…
δε θέλω να διαβάζω ιστορία γραμμένη από παπάδες, αλλά ούτε και από φανατικούς εθνικιστές ή κομουνιστές, θέλω απλά καταγραφή αληθινών γεγονότων.
Ζητώ πολλά και γι αυτό δε θα έχω ποτέ τίποτα.

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ.........

2007-03-24T00:52:00.000+02:00

Το κείμενο που ακολουθεί ανήκει στον συγγραφέα και ερευνητή κ. Χρήστο Μόρφο.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Hellenic Nexus
( Οκτώβριος - Νοέμβριος 2004)

...Είμαστε απόγονοι του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα;
Σαφώς! Και του Επίκουρου; Σαφέστατα!
Απόγονοι του Περικλή αλλά και του Αριστοφάνη; Βεβαίως!
Των Αθηναίων και των Σπαρτιατών;
Του «Μεγάλου» Αλεξάνδρου και των Θηβαίων; Βεβαιότατα!
Του «Μεγάλου» Κωνσταντίνου, του «Μεγάλου» Θεοδοσίου,
αλλά και της Υπατίας; Του Γεννάδιου και του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου; Του Λεωνίδα, του Εφιάλτη αλλά και των 700 Θεσπιέων;
Ναι! Ναι! Ναι! Και πάλι ναι, ναι και ναι!

Συγκαιρινοί -σχεδόν- του αρβανίτη Μάρκου Μπότσαρη και του Γ. Καραϊσκάκη,
του γιου της καλογριάς, που τον «έφαγαν» οι δικοί του κι έγινε γήπεδο του Ολυμπιακού;
Του Οδυσσέα Ανδρούτσου που τον «έφαγε» το πρωτοπαλίκαρό του, ο Γκούρας, στην Ακρόπολη;
Του Καποδίστρια και των Μαυρομιχαλαίων;
Του Κολοκοτρώνη και του Κουντουριώτη; Του Τρικούπη και του Δηλιγιάννη; Του Ελ. Βενιζέλου και των βασιλέων;
Του καθηγητή Γ. Μιστριώτη που το 1903 ξεσήκωσε τους φοιτητές επειδή ο Γ. Σωτηριάδης είχε μεταφράσει την «Ορέστεια» για να ανεβεί στο Βασιλικό Θέατρο («Ορεστειακά»), αλλά και του Αλέξανδρου Πάλλη που, δύο χρόνια νωρίτερα, είχε μεταφράσει τα Ευαγγέλια στη δημοτική προκαλώντας την οργή των «εθνικώς σκεπτομένων» («Ευαγγελικά»); Ναι! Χμ! Ναι! Χμ! Ναι! Χμ!

Συγκαιρινοί του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου; Του Μακάριου και του Γρίβα; Των Ταγμάτων Ασφαλείας και της Εθνικής Αντίστασης; Των Παπανδρέων και των Καραμανλήδων; Του Π. Κουναλάκη και του Γ. Καρατζαφέρη;
Του Στέλιου Γιαννακόπουλου και του Γιώργου Καραγκούνη που εγιναν γήπεδα στην Ηλεία; Του Κώστα Κεντέρη που εγινε καράβι, της Α. Τσουμελέκα που εγινε κι αυτή στάδιο στην Πρέβεζα και του Σπύρου Λούη που εγινε στάδιο στο Μαρούσι;
Του Βορίδη και του Καραμπελιά; Χμ! Χμ! Και πάλι χμ!

Χμ; Φυσικά! Πώς μπορείς να είσαι και με τον Βορίδη και με τον Καραμπελιά; Και με τους Παπανδρέου και με τους Καραμανλήδες; Και υπέρ των tableau vivant της τελετής έναρξης και ενάντια στο ντάτσουν με τα καρπούζια της τελετής λήξης;
Μπορείς; Δεν μπορείς! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Διότι αυτή δεν είναι χώρα. Είναι ένα τεράστιο πρακτορείο Προπό όπου καθένας συμπληρώνει το δελτίο του ανάλογα με την έμπνευση της στιγμής.
Αλλά πώς, από την άλλη, μπορείς να είσαι και με τους Αθηναίους και με τους Μηλιούς;

Και με τους 300 του Λεωνίδα, που ήταν εκεί και έπεσαν μέχρι ενός -μαγκιά τους!- γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά, αλλά και με τους 700 Θεσπιείς, που ήταν εκεί και έπεσαν μέχρι ενός -μαγκιά τους!- επειδή το επέλεξαν να είναι εκεί;
Και με τους Μακεδόνες και με τους Θηβαίους που δεν κιότεψαν
με τις απειλές και είδαν την πόλη τους ισοπεδωμένη πλην -φυσικά!- της οικίας του Πίνδαρου;
Και με τον Πλάτωνα και με τον Επίκουρο;
Και με την Υπατία «μας» και με τους χριστιανούς αυτοκράτορές «μας»;
Αλλά όλα αυτά δεν είναι «ταυτότητα»! Είναι patchwork! Κουρελού! Συνονθύλευμα! Έργο σύγχρονης αφηρημένης τέχνης, που το κοιτάς και αναρωτιέσαι: «Τι ακριβώς ήθελε να πει ο καλλιτέχνης;»

Κοιτάζουμε -οι νεοέλληνες- το κλέος και την «ξεφτίλα» των αρχαίων μας προγόνων. Κοιτάζουμε, ταυτόχρονα, το κλέος (τι ήταν η Ελλάδα πριν από 30, 60, 100, 200 χρόνια και την ξεφτίλα της καθημερινότητάς μας (τον πολιτικό και πολιτισμικό μας «πολιτισμό», την ανύπαρκτη κουλτούρα μας, δηλαδή, την απουσία σεβασμού σε κάποιους κοινούς τρόπους συμβίωσης,ο φοροδιαφεύγων μπορεί να βρίζει
το εκπαιδευτικό σύστημα αλλά τα «ακουμπάει κανονικά» στην παραπαιδεία,
ο κτίζων παρανόμως στην εΛ-Λούτσα ονειρεύεται διακοπές στην εΛ-Λούντα,
η κούρσα του γιωταχή ελ-λάμπει αλλά οι τουαλ-λέτες στην εθνική και στα καράβια ζέχνουν κ.ο.κ.).
Και -αίφνης!- καθώς εμείς, οι νεοέλληνες, εκατόν πενήντα χρόνια
μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, αρχίζουμε να στοχαζόμαστε -ελεύθεροι από το γιαταγάνι του Τούρκου, τη μπότα του Βαυαρού και το φόβο του χωροφύλακα- πάνω σ όλα αυτά τα «Βεβαιότατα!», τα «Ναι!» και τα «Χμ!», ανακρούωμεν πρύμναν και κλεινόμαστε ξανά στο καβούκι μας.

Οι αρχαίοι Έλληνες; Γαμώ τα παιδιά!
Αλλά πώς έχτιζαν αυτοί Παρθενώνες κι εμείς δεν μπορούμε;
Πώς αυτοί φιλοσοφούσαν κι εμείς αδυνατούμε;
Και ούτω καθεξής.
Και οι απαντήσεις σ αυτά τα ερωτήματα ήταν εξαιρετικά αμερικανικές.
Αφού ως νεοέλληνες «μάθαμε» την αρχαία Ελλάδα από τους Ευρωπαίους
(κυρίως Γερμανούς και Γάλλους) που χρησιμοποίησαν τα σχετικά «αρχαιοελληνικά» ιδεολογήματά τους για τους δικούς τους σκοπούς («εθνική ολοκλήρωση», «ενοποίηση του κράτους» κ.λπ.) και αφού «μάθαμε» να θαυμάζουμε την αρχαία Ελλάδα και να λατρεύουμε, όπως κι εκείνοι, τη Σπάρτη
(κι αυτό για ευνόητους δικούς τους, αλλά και δικούς «μας», λόγους)
και αφού «εμπεδώσαμε» όλη αυτή τη «μάθηση» αποφασίσαμε να βγάλουμε κι εμείς τα απαραίτητα διδάγματα από την αρχαία μας ιστορία.
Κι αφού αυτό δεν το έκανε κανείς πια στον πλανήτη, αφού όλοι ασχολούνται με τους πλέον περίεργους πολιτισμούς αγνοώντας -επιδεικτικά ειν αλήθεια- την αρχαία Ελλάδα, «αποφασίσαμε» να δούμε τον πολιτισμό των προγόνων μας με τον ίδιο τρόπο που οι Αμερικανοί, και τα ανά τον κόσμο «αμερικανάκια», βλέπουν τον πολιτισμό των Αιγυπτίων, των Σουμερίων ή των Μάγια.
Οι αρχαίοι Έλληνες; Είχαν έρθει από το Σείριο.
Ο Αριστοτέλης; Εξωγήινος! Ήρθε κι έφυγε από τη Γη με διαστημόπλοιο!
Η νίκη στη μάχη του Μαραθώνα;
Κρίθηκε από υπερόπλα που είχαν στην κατοχή τους οι Αθηναίοι!
Οι Αθηναίοι;! Ντενεκέδες ξεγάνωτοι! Υποχείρια της «Μαύρης Αδελφότητας» και των «τραπεζιτών» της Βαβυλώνας που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συνεχίζουν να κυβερνούν μέχρι σήμερα τον πλανήτη.
Οι Σπαρτιάτες; Οι πρώτοι και οι τελευταίοι που αντιστάθηκαν επί αιώνες, μέχρι να υποκύψουν στον «ανώτερο εχθρό», στα σχέδια της βαβυλωνιακής μαύρης αδελφότητας!
(Δεν κάνω πλάκα! Τα περί Αθηναίων-Σπαρτιατών-Βαβυλώνας τα έχω διαβάσει σε «περισπούδαστο» βιβλίο -υπάρχει ολόκληρο στο Διαδίκτυο- και απορώ που δεν το έχουν ανακαλύψει ακόμα οι «καθ ημάς ερευνητές».
Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν!)
Ο Παρθενώνας; Έργο εξωγήινης τεχνολογίας! Φυσικά;!
Αυτό δεν έχει ειπωθεί ακόμα τόσο ξεκάθαρα, αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που το «ψάχνουν».
Πέρυσι το καλοκαίρι, μάλιστα, «έτυχε» να είμαι παρών σε μία συζήτηση ανάμεσα σε κάποιον άδηλο εκπρόσωπο αυτής της σχολής (περί εξωγήινου Παρθενώνα) και ενός επιστήμονα που είχε εργαστεί στην Ακρόπολη για κάποιες δεκαετίες.
Θυμάμαι την απάντηση του δεύτερου σε σχετική ερώτηση του «άδηλου»:

«Ναι! Και σήμερα θα μπορούσαμε να χτίσουμε έναν Παρθενώνα! Είναι θέμα χρόνου και χρημάτων! Διότι, ας μην ξεχνάμε, ότι ο Παρθενώνας αποτελούσε για την εποχή του, ό,τι αποτελεί σήμερα, από πλευράς πόρων και ανθρώπινου δυναμικού, το διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ!».

Τόσο «απλά» για τους αρχαίους μας προγόνους. Αλλά και τόσο δύσκολα για τους επιγόνους τους?
Εθισμένοι επί αιώνες στο ρόλο του ραγιά και του καρπαζοεισπράκτορα, στα αγγλογαλλορωσικά κόμματα και στις επεμβάσεις των ξένων δυνάμεων που αυτά προκαλούσαν, και αφού πρώτα πετάξαμε στον κάλαθο των αχρήστων το προποτζίδικο ιδεολόγημα περί φιλελληνισμού, ανακαλύψαμε ξαφνικά πίσω από κάθε γωνιά του πλανήτη κι έναν ανθέλληνα.
Λες και ο κάθε Κίσσινγκερ θα έπρεπε να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Ελλάδας καλύτερα και αποτελεσματικότερα από τους Έλληνες?
Και όταν ο ανθελληνισμός εξεμέτρησε τον βίον ως προποτζίδικο ιδεολόγημα αρχίσαμε να ανακαλύπτουμε παντού γύρω μας εχθρούς.
Και, όπως ήταν αναμενόμενο, επιλέξαμε εχθρούς του επιπέδου μας: «γυφτοσκοπιανούς», «τουρκαλβανούς» και «τουρανομογγόλους»?
Εκτός και αν επί τόσες χιλιετίες δεν επιβιώσαμε σεισμών, λιμών και καταποντισμών επειδή ξέρω-γω-τι, αλλά επειδή μας προστάτευαν οι Σείριοι, η Ομάδα Ε κι η Παναγιά - Μεγάλη η χάρη Της!
Και μες στο «ανώτερο» DNA μας υπάρχει κάποιο «και-τι-θα-γίνει-αν» γονίδιο.
Και τι θα γίνει αν οι Σείριοι σταματήσουν να χτίζουν Παρθενώνες και να φιλοσοφούν; Τι θα γίνει αν η Ομάδα Ε σταματήσει να κερδίζει Μαραθώνες και Σαλαμίνες; Και τι θα γίνει αν μας ξεχάσει η Παναγιά και πέσει ξανά η Πόλη;
(«Μόνον η Παναγιά μπορεί να μ απολύσει», δήλωσε πρόσφατα ο θρησκευόμενος προπονητής δικέφαλης ποδοσφαιρικής ομάδας!)
Και τι θα γίνει αν ξυπνήσουμε ένα πρωί κι ανακαλύψουμε ότι Εκείνοι μας εγκατέλειψαν κι έχουμε απομείνει μόνοι κι έρμοι σε τούτο τον ντουνιά, σ αυτόν τον ψεύτη κόσμο;
Πού θα γυρέψουμε φίλους, συμμάχους κι αδελφούς;
Ήρεμα. Υπάρχουν απαντήσεις για όλα τα υπαρξιακά ερωτήματα.
Όπως επιλέξαμε εχθρούς, έτσι κι οι φίλοι μας θα είναι του δικού μας DNA-ικού επιπέδου: οι Μαπούτσε της Χιλής, οι Αϊνού της Ιαπωνίας, οι Καλάς του ΑφγανοΠακιστάν
(Να εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι. Δεν έχω τίποτα με όλους αυτούς τους λαούς. Με τα γονίδια αυτών που τους «ανακάλυψαν» έχω)

ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΝ ΛΥΣΗ

2007-03-22T15:31:00.000+02:00

Χωμένοι στη ζεστασιά του σπιτιού μας και στις ανέσεις μας ,
εθελοτυφλούμε μπροστά στα σοβαρά … σοβαρότατα προβλήματα
που βασανίζουν τους συνανθρώπους μας!
Ναι, Κυρία και κύριε που διαβάζεις τώρα αυτές τις γραμμές,
έχεις καθίσει ποτέ να σκεφτείς τη σοβαρότητα του προβλήματος?
Έχεις σκεφτεί πόση δυστυχία υπάρχει, πόσα καθημερινά προβλήματα
ψάχνουν να βρουν τη λύση τους??
Μια βολτουλα στα κανάλια τις μεσημεριανές ώρες
θα σε πείσει πως όσα γράφω τώρα είναι πέρα για πέρα αληθινά.
Διάβασε και θα καταλάβεις ……

Πρόβλημα 1ο
Είμαι 55 ετών και εγκατέλειψα τον άντρα μου και τα επτά παιδιά μου
για έναν 22χρονο αλλοδαπό.
Το πρόβλημα μου είναι πως ο πρώην άντρας μου
δε δέχεται να μου παραχωρήσει το σπίτι του
για να ζήσω ελεύθερη τον έρωτα μου.

Πρόβλημα 2o
Σε δυο μήνες παντρεύομαι έναν πάμπλουτο που θα αναλάβει τα πέντε παιδιά μου
από προηγούμενους γαμους μου.
Το πρόβλημα μου είναι πως δε θέλω στο γάμο μου να έρθει η βλάχα μάνα του.

Πρόβλημα 3o
Ο πεθερός μου από πείσμα ακυρώνει τον γάμο επειδή ζήτησα προστατζα το σπίτι.
Έχω όμως την κορούλα του του χεριού μου.
Το πρόβλημα μου είναι αν θα μου δώσει και τα υπόλοιπα σπίτια του .

Πρόβλημα 4o
Σκέφτομαι να βάλω τα πεθερικά μου και τους γονείς μου σε γηροκομείο,
γιατί τις ημέρες του Πάσχα θέλω να διασκεδάσω .
Το πρόβλημα μου είναι αν θα προλαβω γιατι οι μερες ζυγώνουν.

Πρόβλημα 5o
Είναι κακό που δε θέλω να αναβάλω το ταξίδι των ονείρων μου
με τον νεαρό που έχω παράνομη σχέση,
επειδή ο γιος μου θα κάνει μια σοβαρή εγχείρηση??

πρόβλημα 6o
Ο υπερήλικας άντρας μου ζηλεύει τον παιδαρά αλλοδαπό σοφέρ μας,
επειδή με είδε στο μπάνιο να του τρίβω την πλάτη.
Το πρόβλημα μου είναι πως θα τον πείσω να μην τον απολύσει ??

ΠΟΤΗΡΙ

2007-03-19T23:32:00.000+02:00

Αχ, αυτή η διάθεση....... κάθε φορά ......διαφορετικό !!

EΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΤΑΚΕΣ Νο 2

2007-03-19T23:09:00.000+02:00

oikogeneia_kretinon said
Όχι... Δε θέλω να το μάθω... Θέλω να το φάω!!!!....
xexexe....με κάτι τέτοια μας φτιάχνεται το κέφι...περιμένουμε ελληνικές ατάκες νούμερο 2 !!:)
Tην καλησπέρα μου...

shades in the dark said
Γεωργία Βασιλειάδου: Ποιο δόντι σε πονάει;
Χωρικός: Ο κάτω δεξιός τραπεζίτης.
Γεωργία Βασιλειάδου: Εμ, βέβαια. Τραπεζίτης και αριστερός γίνεται;
Η κυρά μας η μαμή

shades in the dark said
Γεωργία Βασιλειάδου: Και θα μ' αφήσεις μόνη με τον ταξιτζή;
Μίμης Φωτόπουλος: Ε, τώρα δε φοβάται πια. Σε συνήθισε.
Η ωραία των Αθηνών

Amosaid
Όλοι στις αγαπημένες μας ταινίες βάλαμε ξένες.Τελικά καμμία από αυτές δεν μπορει να συγκριθεί με μια καλή ελληνική.
Ποτέ δεν τις χάνω και είναι οι πιο απολαυστικές στιγμές μπροστά στην τηλεόραση.
Αξέχαστη ατάκα δεν έχω γιατί μνημη δεν έχω...

patsiouri said
A χα χα, διάβαζα προχτές πως κάποιος έχει πάρει από περιοδικά τα περισσότερα cd με παλιές ταινίες από ελληνικό κινηματογράφο και τα ακούει όταν οδηγεί, μέσα στο μποτιλιάρισμα...Βάλσαμο, έτσι???

Nυχτολουλουδο said
Λάμπρος Κωσταντάρας: Που είναι η κυρία σου παιδί μου;
Οικιακή βοηθός: Εξήλθεν έξω!
Λάμπρος Κωσταντάρας: Πάλι καλά που δεν εξήλθε μέσα...
Η γυναίκα μου τρελάθηκε

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Δηλαδή εσύ την ηλικία σου πώς τη
μετράς;
Λάμπρος Κωσταντάρας: Εικοσπέντε.
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Τινέιτζερ! Κι η πίεσή σου που φτάνει στα δεκαοχτώ;
Λάμπρος Κωσταντάρας: Ε, τινέιτζερ κι αυτή!
Κάτι κουρασμένα παληκάρια.

Μαικα said
Τι ωραία που πέρασα διαβάζοντας τις ατάκες!!!

αυτό που μου έρχεται τη στιγμή που έλεγε ο Μιχαλόπουλος κάνοντας ένα διάσημο ποιητή.....

ήσυχο,ήσυχο το ποταμάκι
αργοκυλάει το γαλάζιο του νεράκι
και απαγγέλει την αγάπη τη χρυσή
τώρα που ήρθες αγαπούλα μου εσύ!!

άσπρα κοράκια ,μαύρα κοράκια..
τι να προμηνύουν τα άσπρα και τι τα μαύρα....
άνθρωποι,άνθρωποι... προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός
(απο την ταινία Ξύπνα Βασίλη με τον Γ.Κωνσταντίνου ,Αλεξανδράκη,Μιχαλόπουλο κλπ)

ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΑΤΑΚΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

2007-03-16T12:21:00.000+02:00

H φωτογραφια ειναι απο το site της Finos film. (προσθεσα καποιες που ελειπαν)
patsiouri said
Κώστας Βουτσας: Έχω και κότερο, πάμε μιά βόλτα???
shades in the dark said
Γεωργία Βασιλειάδου: Η ανηψιά μου κι εγώ
είμαστε πάρα πολύ στενοχωρημένες γι' αυτό που συνέβη, κύριε.
Είμαστε very very... πώς το λέτε εδώ στην Ελλάδα; Χολοσκασμένες!
ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said
Σαπφώ Νοταρά : Σόοοοδομα και Γόοοομορα.
Candy said
Χαχαχαχαχα!!!! Σουπερ ατακες!!
soulmates said
Kourkoulos: oxi allo karvouno!!!
shades in the dark said
Κώστας Χατζηχρήστος: Κουβάλησες και την ανηψιά σου εδώ πέρα να μας κάνει την όμορφη!
Κώστας Μεντής: Ποια ανηψιά μου βρε; Γυναίκα μου είναι!
Κώστας Χατζηχρήστος: Γυναίκα σου; Δικιά σου;
Κώστας Μεντής: Όχι του γείτονα! Με αγάπησε και με πήρε!
Κώστας Χατζηχρήστος: Σ' αγάπησε; Τι αγάπησε από εσένα βρε κακομούστακε;
[Προς τη γυναίκα:] Ο άντρας σου είναι αυτός;
Γυναίκα: Ναι!
Κώστας Χατζηχρήστος: Άντρας σου; Καλά να πάθεις! Τι του λιμπίστηκες του κομοδίνου; Εμείς αυτούς στο χωριό, τους πνίγουμε στο νεροχύτη για να μη χαλάσει η ράτσα!
Της κακομοίρας
shades in the dark said
Νίκη Λινάρδου: Που μπορεί κανείς να κάνει ένα μπάνιο;
Χρήστος Δοξαράς: Στο ποτάμι.
Νίκη Λινάρδου: Μα εγώ θέλω ζεστό μπάνιο!
Λάμπρος Κωσταντάρας: Στο ποτάμι, το Δεκαπενταύγουστο...
Υπάρχει και φιλότιμο
shades in the dark said
Ο ζηλιαρης Σταυριδης ψαχνει να πιασει τη γυναικα του στα πρασα και για κακη του τυχη πεφτει πανω στον .... Γκωνακη
αναπληρωτη καφεπωλη και παθαινει και μαθαινει (ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΑΝΤΙΑ)..
Αλαφιασμενος μπαινει στο καφενειο ο Σταυριδης
- Ποιος ειναι εδω;
- Εμεις οι δυο!
- Αχου κατι τσακπινιες.....
- Τι θετε; Θετε τιποτα;
- Εχεις μια πορτοκαλαδα ρε ;
- Πορτοκαλαδα θετε;
- Απο πορτοκαλια;
- Οχι απο μουσμουλα...
- χαχαχα καλο!
- Να που το ριξαμε κι οι δυο στις τσακπινιες και πως θα βγαλουμε ακρη...φερε μια πορτοκαλαδα ρε!
- Πορτοκαλαδα θετε;
- Πορτοκαλαδα ... λεμοναδα... οτι ναναι!
- Λεμοναδα θετε;
- Αντε λεμοναδα!
- Απο λεμονια;
- Ωρε τι θα γινω εγω με δαυτονε... ρε εχεις μια γκαζοζα ;
- Γκαζοζα θετε;
- Γκαζοζα , σοδα οτι ναναι!
- Σοδα θετε;
-Ωρε τι θα γινω εγω με σενα ...
- Ε τι ...μια μου λετε λεμοναδα μια πορτοκαλαδα μια σοδα ...τι θετε!
- Ακου δω μια κι εξω! ... ΠΟΡΤΟΚΑΛΑΔΑ!
- Πορτοκαλαδα θετε;
- Ααααααα! στασου μην το ξαναπαμε απο την αρχη!
- Πορτοκαλαδα θετε;
- Πορτοκαλαδα!
- Να σας δωκω!
- Αντε δωκε μου τελος παντων....να ξεμπερδευουμε
Ο Γκιωνακης σπευδει αμεσως να εξυπηρετησει τον καψερο Σταυριδη που εχει σταματησει μπροστα σε ενα καδρο με τον Παλαιων Πατρων Γερμανο και για εξακριβωσει την γνωση του στην ιστορια ρωτα τον ... γραφικοτατο αναπληρωτη καφεπωλη...
- Ρε συ ο Παλαιων Πατρων Γερμανος ειναι αυτος;
- Τσου ...Ελληνας ειναι!
- Καταλαβα!
Και καθως συνεχιζει να περιφερεται ο κατα φαντασια και υποψια ****** , Σταυριδης βρισκει το πειστηριο ...ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΑΝΤΙΑ
- Αμαν! (εγκεφαλικο! ) ...ρε συ !
- Τι με θετε;
- Ποιος καθοταν εδω;
- Που;
- Σ' αυτο εδω το τραπεζι...
- Στο τραπεζι;
- Ναι!
- Κανενας...καθονται στα τραπεζια οι ανθρωποι;
- Ποιος καθοταν εδω μωρε;
- Στο τραπεζι;
- Οχι στις καρεκλες!
- Α! στις καρεκλες , στις καρεκλες μαλιστα ! αλλα εσεις μου λετε στο τραπεζι! Στο τραπεζι δεν καθονται οι ανθρωποι
- Βρε παναθεμα τον...βρε λεβεντη μου σ' αυτες εδω τις καρεκλες που ειναι κι οι δυο πορτοκαλαδες ποιος καθοτανε;
- Εδω;
- Ναι!
- Που ειναι κι οι δυο πορτοκαλαδες ;
- Ναι!
- Ποιος καθοτανε;
- Ναι!
- Δεν ξερω!
- Πως δεν ξερεις , πως δεν ξερεις δηλαδη
- Ε που θελετε να ξερω... η κυρα Θοδωρα ητανε! και αρχιζει να του βγαινει το Σερλοκχολμικο του ενστικτο και αρχιζει το πορισμα του...αλλα παλι δυο πορτοκαλαδες ...ε δυο θατανε! ...κανα ζευγαρακι θατανε!
- Ζευγαρακι ε;
- Ε πως ! ερχονται πολλα ζευγαρακια εδω!
- Πολλα ε;
- Πολλα πολλα!
- Και δεν μου λες αυτο το ζευγαρακι που καθοταν σ' αυτο εδω το τραπεζι...
- Στο τραπεζι;
- Στις καρεκλες ...στις καρεκλες παναθεμα σε! στις καρεκλες! λοιπον λεω αυτο το ζευγαρακι που καθοταν εδω...
- Στις καρεκλες
- Στις καρεκλες , στις καρεκλες παει και τελειωσε στις καρεκλες τις καρδιες μας θα χαλασουμε τωρα ειμαστε ανδρες και το λογο μας τον κραταμε ..
- Μαλιστα !
- Στις καρεκλες
- Μαλιστα !
- Τι μαλιστα μωρε !
- Ε τι θετε τωρα ;
- Μωρε σε ρωταω μωρε ... αυτο το ζευγαρακι που καθοτανε εδω που στο διαολο παει τωρα;
- Ε ..ζευγαρι ειναι θα ' χει παει κατα τα πευκακια
- Κατα τα πευκακια;
- Ναι ! Τα ζευγαρακια την ημερα τραβανε κατα τα πευκακια ...και το βραδυ κατα την αμμουδια....
- Ωστε ετσι λοιπον τα ζευγαρακια...ειτε μερα ειναι ειτε νυχτα ειναι την κουτσουκελα τους θα την κανουνε!
ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΑΝΤΙΑ
sevarose said
Ηλιόπουλος: Τη βλέπεις αυτή; ...Ε, μην κοιτάς έτσι... Πολλά λεφτά σου
λέω. Πολλά λεφτά...
Αλεξανδράκης: Εφοπλίστρια;
Ηλιόπουλος: Όχι. Κτηνοτρόφος.
Αλεξανδράκης: Κτηνοτρόφος;
Ηλιόπουλος: Έχει παντρευτεί αυτό το κτήνος... και το τρέφει.
Το δόλωμα
-------
Ρίζος: Αχ κυρία Θεώνη μου, γιατί το νοίκιασες το δωμάτιο;
Βασιλειάδου: Και τι να 'το 'κανα; Αποθήκη για αράχνες;
Ο θησαυρός του μακαρίτη
------
Μακρής: Μπα, έχει και γιο η μαμή;
Ελένη Ζαφερίου: Ναι, ο νεαρός που ήρθε τελευταία.
Μακρής: Ο φοιτητής της ιατρικής; Μπα, δεν το 'ξερα ότι στο
πανεπιστήμιο
έβαλαν και έδρα ξεματιάσματος...
Η κυρά μας η μαμή
dodoulis said
Τσαγανεας : Βεβαίως, βεβαίως...
annamaria said
Γιώργος Κωσταντίνου: Δε μου λες; Εσείς [κομπιάζει] εδώ φτιάχνετε ένα που είναι, έτσι όλο σαντιγύ, που έχει από κάτω σοκολάτα... όχι, από πάνω σοκολάτα... και έχει πάλι το... και είναι όλο [κομπιάζει] μέσα σ΄ ένα γυάλινο μπωλ...
Σερβιτόρος: Ααα, προφιτερόλ κύριε!
Γιώργος Κωσταντίνου: Πώς το ΄πες;
Σερβιτόρος: Προφιτερόλ.
Γιώργος Κωσταντίνου: Φροφιτερόλ...
Σερβιτόρος: Όχι φροφιτερόλ, προφιτερόλ.
Γιώργος Κωσταντίνου: Τροφιτερόλ...
Σερβιτόρος: Όχι τροφιτερόλ, προφιτερόλ κύριε. Να σας το μάθω...
Γιώργος Κωσταντίνου: Όχι... Δε θέλω να το μάθω... Θέλω να το φάω!

Σερβιτόρος: Μάλιστα κύριε. Ένα προφιτερόλ.
Γιώργος Κωσταντίνου: Και που΄ σαι... Δε μου λες; Αυτό το φροφ... πόσο κάνει;
Σερβιτόρος: Εφτά δραχμές κύριε.
Γιώργος Κωσταντίνου: Εφτά δραχμές; Γιατί εφτά δραχμές;
Σερβιτόρος: Ε, είναι βλέπετε γλυκό σπέσιαλ.
Γιώργος Κωσταντίνου: Α, είναι γλυκό σπέσιαλ. Δηλαδή τις [κομπιάζει] πάστες πόσο τις έχετε;
Σερβιτόρος: Τέσσερεις δραχμές κύριε.
Γιώργος Κωσταντίνου: Τέσσερεις δραχμές. Μάλιστα... Φέρε μου... ένα γλυκύ βραστό!
Σερβιτόρος: [Τσαντισμένα] Μάλιστα κύριε.
Γιώργος Κωσταντίνου: Ε, και που είσαι...;
Σερβιτόρος: Δύο!
Γιώργος Κωσταντίνου: Τι δύο;
Σερβιτόρος: Ο γλυκύ βραστός, κύριε! Δύο κάνει!

7 ΤΑΙΝΙΕΣ

2007-03-15T18:04:00.000+02:00

Μετά από πρόσκληση των δυο αγαπημένων μου
Sevarose Maika
Θα βάλω και εγώ τις αγαπημενες μου ταινίες αλλά φυσικά είναι ένα πολύ μικρό δείγμα, αν και θα ήταν περισσότερο διασκεδαστικο αν βαζαμε «ατάκες» από παλιές Ελληνικές ταινίες που μας έχουν μείνει αξεχαστες!!

ΠΕΝΤΕ ΛΕΞΕΙΣ

2007-03-12T14:33:00.000+02:00

Μέρες τώρα βλέπω το παιχνίδι των πέντε λέξεων και τρομάζω.
Σκεφτόμουν πως ίσως έρθει η σειρά μου και η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει,
εντάξει ίσως είμαι λίγο υπερβολική όχι και να σπάσει … αλλά όσο ναναι μια ανησυχία την είχα!
Έμπαινα δειλά δειλά στα φιλικά blogs και κοιτούσα το post, αν είχε να κάνει με τις πέντε λέξεις, πήγαινα γρήγορα γρήγορα στο τέλος για να δω ποιους προτείνουν, όταν δεν υπήρχε το όνομα μου έστελνα ένα διαδικτυακό φιλί και με ηρεμία απολάμβανα το κείμενο.
Έλα όμως που ήρθε μια μέρα και διαβάζω annamaria.
Φτουυυυ, αμέσως άρχισα να σκέφτομαι ποιος άτιμος καντέμης μου έκανε ποδαρικό για να μην τον αφήσω να μπει ξανά στο σπίτι πρωτομηνιά.
Δεν είναι δυνατόν, λέω , μα εγώ δε γράφω όμορφα, δε μπορώ να φτιάξω υπέροχες ιστορίες.
Οι λέξεις, για να πω την αλήθεια, ήταν πολύ όμορφες, ένας ποιητής θα έκτιζε επάνω τους ένα από τα ομορφότερα ποιήματα.
Εγώ όμως τι να κάνω??
Σπάω το κεφάλι μου….τίποτα.
Άσε που είμαι και χάλια με τα ψυχοπλακωτικά μου…..
Από κείνη την ημέρα ξεκίνησε ο εφιάλτης μου.
Στο μυαλό μου υπήρχαν μόνο αυτές οι πέντε λέξεις.
Δεν είναι υπερβολή να πω πως περπατούσα και στα περίπτερα έβλεπα εφημερίδες κρεμασμένες που επικεφαλίδα είχαν αυτές τις πέντε λέξεις .
Πήγαινα να μιλήσω και άθελα μου αυτές τις λέξεις έλεγα .
Άκουγα μόνο αυτές, ένιωθα πως τις πέντε αισθήσεις μου τις είχαν κυριεύσει αυτές οι πέντε λέξεις.
Πήγαινα να γράψω σαν καλή νοικοκυρά την λίστα για το super market και αντί τα συνηθισμένα,όπως τυρί, ρύζι, καφέ, γάλα, Καμπά, έγραφα αυτές τις πέντε λέξεις.
Μια μέρα χτυπά το τηλέφωνο μου, ήταν μια φίλη, με περίμενε για καφέ.
Ακούω τη φωνή της άγρια να μου λέει.
-Που είσαι ??? Είναι πέντε η ώρα !!!
-Σε πέντε λεπτά θα είμαι εκεί απήντησα.
Όταν έφτασα, εκει που πηγαινα να ηρεμήσω, ένας μικρός λαχειοπώλης με πλησιάζει και λέει....
-Πάρε κυρία στο πέντε.. είναι τυχερό……
Ο τρόπος που γύρισα και κοίταξα τον μικρό τον έκανε να απομακρυνθεί βιαστικά.
Τι μου έφταιγε το παιδάκι αν εγώ είχα το κόλλημα μου ?
Ανάβω τσιγάρο και πίνω μια γουλιά από τον απαίσιο καφέ μου,
δεν πρόλαβα να ακουμπήσω το φλιτζάνι μου στο τραπέζι και έρχεται ένας πολύ μελαχρινός κύριος και μου λέει
-Κυρία δυο cd με πέντε euro !!
Δεν αντέδρασα, που κουράγιο πια, έμεινα εκεί και κοιτούσα τα cd που είχε αφήσει μπροστά μου επάνω στο τραπέζι, τα ματιά μου έπεσαν σε ένα της Αλεξίου κοίταξα το πρώτο τραγούδι και άρχισα να το μουρμουρίζω από μέσα μου
Έλα κύμα πάρε με και μες την αγκαλιά του πάλι βάλε με……

Θέλω να ευχαριστήσω τις αγαπημένες μου Amo και Aνατολη
( Aνατολη μου δεν ειχα δει την δικη σου προσκληση οταν εγραφα αυτα, ομως υποσχομαι να συμπληρωσω ) για την πρόσκληση που μου έκαναν.
Επειδή όμως δε θέλω να τις τρομάξω πως μου δημιούργησαν τόσο άγχος
γράφω και ένα παραπάνω !!

Στο άκουσμα της φωνής σου
η καρδιά χτυπούσε δυνατά.
Θυμάσαι??
Εγώ ναι !!
Τώρα χτυπά μόνο να θυμίζει
πως κάποτε.........
Καταλαβαίνεις?
Εγώ ναι !!
Ένα κύμα θλίψης απλωμένο παντού
νεκρώνει τις αισθήσεις μου.
Νοιώθεις?
Εγώ όχι πια !
Όταν η αγκαλιά μένει άδεια
υπάρχει θάνατος αγάπης.
Πονάς?
Εγώ πολύ !

Τη σκυτάλη δίνω (αν θέλουν) στους
patsiouri
Βατραχακι
οικογενεια_κρετινων
Arthouro
Taso_Karamitso

με τις λεξεις
εικόνες , άκουσμα , απεραντοσύνη , ανάσες , ελπίδα .

Θύμησες

2007-03-08T01:59:00.000+02:00

Στέγνωσε τα μάτια σου από τα δάκρυα,
σβήσε τις εικόνες
Κλείσε τα αυτιά σου μην ακούς
λέξεις που σημάδεψαν
Πλύνε από την άκρη των δακτύλων σου την αφή
που σε καίει ακόμα,
Σφάλισε τα παράθυρα να μη μπορεί να σε βρει η ευωδιά
εκείνου του κορμιού
Σφίξε τα δόντια σου μη φωνάξεις
το όνομα ……
Οι θύμησες πονούν
ματώνουν……

Μπερδεμενη παντα και οπως παει .... για παντα!!

2007-03-03T03:58:00.000+02:00

Ακόμα μια χρόνια που είμαι μπερδεμένη.
Τι με ενοχλεί περισσότερο ??
Το κακόγουστο πανηγυρακι της eurovision
ή που την επόμενη μέρα όλοι οι Έλληνες με ένα σώμα , μια ψυχή ,
μια γροθιά, αρχίζουν να χτυπουν ,να κατηγορούν
αυτόν που επέλεξαν να τους αντιπροσωπεύσει ??

Ακόμα μια χρόνια που είμαι μπερδεμένη.
Ποιον να λυπηθώ περισσότερο??
Τον Σαρμπελ
ή όλους αυτούς που τρέχουν από παράθυρο σε παράθυρο
να αποδείξουν πως έχουν επίπεδο και άποψη ??

Ακόμα μια χρόνια που είμαι μπερδεμένη.
Τι φοβάμαι περισσότερο??
Την Ελλάδα που τρωει τα παιδιά της
ή τα παιδιά της που αφήνονται ??

Ακόμα μια χρόνια που είμαι μπερδεμένη.
Ποιον να σιχαθώ περισσότερο??
Τους παραθυρολαγνους
ή εμένα που τα ανέχομαι??

Ακόμα μια χρόνια που είμαι μπερδεμένη.
Αν αυτοί είναι τέρατα

Οι μαινάδες της eurovision τι είναι ??

Το εμπορευμα τους , YΠΟΣΧΕΣΕΙΣ........

2007-02-24T01:56:00.000+02:00

Όλα στο μεγάλο χωριό κυλούσαν ήρεμα.
Ο μόνος θόρυβος που ακουγόταν ήταν από το εργοστάσιο.
Οι μηχανές του, δούλευαν ασταμάτητα, οι εργάτες ίδρωναν
να προλάβουν τις παραγγελίες.
Το εργοστάσιο αυτό το διοικούσε μαζί με μερικούς άλλους
ο κυρ Κώστας.
Ντυμενος πάντα με κλασικό κοστούμι σε σκούρα χρώματα και με κουμπί έτοιμο να πεταχτεί από το πολύ ζόρισμα, βλέπετε ο κυρ Κώστας είχε τα κιλακια του, την καραφλιτσα του, είχε όμως και πολύ όρεξη για δουλειά.
Κάθε μέρα κοιτούσε τα χαρτιά του, έβλεπε πως η δουλειά πήγαινε πολύ καλα, όμως ήθελε και άλλο.
Έστελνε παντού δικούς του ανθρώπους να πασάρουν το εμπόρευμα του.
Αυτοί έβρισκαν όμορφες λέξεις να στολίσουν την πραμάτεια τους και δεν τα πήγαιναν καθόλου άσχημα .
Πάντα υπήρχαν άνθρωποι που πείθονταν και αγόραζαν.
Οι αγοραστές δεν ήθελαν το εμπόρευμα για δική τους χρήση, όχι, το ήθελαν για άλλους.
Έδιναν πολλά χρήματα στον κυρ Κώστα να το αποκτήσουν.
Ένας εργοστασιάρχης είχε αγοράσει πολλά κομμάτια για τους εργάτες του,
ένας παπάς για το ποίμνιό του,
ένας καθηγητής για τους μαθητές του,
μια τράπεζα για τους πελάτες της,
κομματάρχες για τους ψηφοφόρους τους,
πρόεδροι ομάδων για τους φιλάθλους - οπαδούς τους και άλλοι πολλοί….πάρα πολλοί , ακόμα και ένας μεγάλος καναλάρχης για τους τηλεθεατές του.

Αυτό συνεχιζόταν για πολλά χρόνια, ώσπου ηρθε μια μέρα που ένας εργάτης δεν ήθελε πια να συνεχίσει να δέχεται αυτό που τους μοίραζε απλόχερα το αφεντικό τους.
Έτσι μάζεψε όλους τους συναδέλφους του και άρχισε να μιλά , να τους μιλά με μια άλλη γλώσσα σκληρή.
Άρχισε να τους λέει αλήθειες που πονούσαν.
Αλήθειες που τους προσγείωσαν απότομα, αλήθειες που τους έκαναν να σκεφτούν, τέλος τους είπε, πως αυτό που τους μοίραζε τόσα χρόνια το αφεντικό τους ήταν κάλπικο.
Οι εργάτες τρόμαξαν, αναρωτηθηκαν τι πρέπει να κάνουν,
μερικοί από αυτούς αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν έντονα,
να σταματήσουν να δουλεύουν, να βγουν στο δρόμο να φωνάξουν, να διεκδικήσουν
και τελικά το αποφάσισαν.
Υπήρχαν φυσικά και κάποιοι συνάδελφοί τους που προσπάθησαν να τους αποτρέψουν λέγοντας τους
«μα το εργοστάσιο του κυρ. Κώστα μάθαμε πως θα παράγει και άλλο εμπόρευμα και έτσι το αφεντικό θα δώσει και σε μας»
Μάταια οι υπόλοιποι προσπαθούσαν να τους πείσουν για το αντίθετο.
Έτσι μη μπορώντας να πουν κάτι άλλο, έσκυψαν το κεφάλι, έβαλαν στην τσέπη ένα μικρό κομματάκι από το εμπόρευμα που τους είχαν δώσει και απομακρύνθηκαν.

Όταν το παράδειγμα των εργατών ακολούθησαν και κάποιοι πιστοί,
ο παπάς τους φοβέρισε πως αν φύγουν από το κοπάδι θα τους φάει ο κακός ο λύκος.
Αυτοί όμως δεν άκουσαν τα λόγια του, ακολούθησαν την δική τους θρησκεία , μια θρησκεία που μιλά μόνο για αγάπη και απομακρύνθηκαν χαρίζοντας τους το εμπόρευμα.

Το ίδιο έκαναν και οι μαθητές, ξεκίνησαν να παλεύουν και αυτοί με τον τρόπο τους.
Γιατί να μην το κάνουν???
Ήταν οι μόνοι που ποτέ δε δέχτηκαν το εμπόρευμα, από την αρχή είχαν τις αμφιβολίες τους.

Βλέποντας όλα αυτά κάποιοι ψηφοφόροι, αποφάσισαν να φύγουν από την ομάδα και να πάνε να ενταχτούν σε κάποιον άλλο κομματάρχη,
Φυσικά και αυτός μοίραζε το ίδιο εμπόρευμα, όμως το είχε βάλει σε διαφορετική συσκευασία περισσότερο εντυπωσιακή.
Έτσι άρχισαν πάλι να ελπίζουν για κάτι καλύτερο.
Ομως θα είναι πάντα με μια βαλίτσα στο χέρι ,
Θα ελπίζουν , θα ψάχνουν …..

2007-02-22T23:13:00.000+02:00

Να σας γνωρίσω την Αθηνούλα μου.

2007-02-21T01:46:00.001+02:00

Ποιος χαρίζει απλόχερα...
κατανυκτική αφοσίωση,
ανεξάντλητη αγάπη,
πίστη,
ανιδιοτέλεια,
αυταπάρνηση ???

Αποκαλυψη

2007-02-16T02:57:00.000+02:00

Σειρά μου λοιπόν για την αποκάλυψη που ζήτησαν ,
η γλυκιά Candy και ο καλός μου φίλος ο Γιώργος.
Δε μπορώ να τους αρνηθω , έτσι λοιπόν αρχίζω….

1) Σας έχω πει ποτέ πως λατρεύω την ποίηση??
Όχι ???
Καβάφης , Δημουλά, Καρυωτάκης είναι οι αγαπημένοι μου.
Λοιπόν τι έλεγα??
Α ναι, …η αποκάλυψη.
Βαρέθηκα που λέτε παιδιά το ταξίδι…..κρατά πολλά χρόνια,
θέλω να φτάσω και εγώ στην Ιθάκη μου.
Για μένα, η Ιθάκη δεν ειναι προορισμός,
αλλά αυτό το "κάτι" που πάντα λείπει για να συμπληρωθεί η ευτυχία.
(παρ όλο που έχω μάθει πια, πως ευτυχία δεν υπάρχει,
εκτός φυσικά από αυτή που σου δίνει ένα παιδί)
Την ζωή μου ,
σχεδόν κατάφερα να την κάνω όπως ήθελα, (λέμε τώρα…)
όμως πάντα κάτι θα λείπει…. (αυτό το έγραψα και πριν )
Παρ όλα αυτά, πάντα προσπαθούσα
και ακόμα προσπαθώ να μην την εξευτελίζω.
Όσο μπόρεσα έφερα αντίσταση σε "κάποιο" ποτάμι
όταν είχε πολύ νερό να μη με πάρει
και όσο ήταν δυνατόν φαντάστηκα νερό
στα ξεροποταμα και παρασύρθηκα……..(μεγάλη αλήθεια αυτό)
Όμως ξέρω καλά πως , όλα έπρεπε να έρθουν
όπως ηρθαν…(αχάριστη να μην είμαι)
Αυτά για την ζωή μου.

2) Τώρα για το χαρακτήρα μου , τι να γράψω …
είναι θλιβερή ιστορία γιατί είμαι πολύ δύσκολος άνθρωπος.
Τρελαίνομαι με ό,τι χαλά την αισθητική μου,
την όποια αισθητική τέλος πάντων διαθέτω,
από μουσική μέχρι εικόνες, από λόγια μέχρι έργα.

3) Λατρεύω τους ανθρώπους που έχουν άποψη και τη λένε,
αυτούς που δε φοβούνται να τσαλακωθούν,
αυτούς που δε θέλουν ντε και καλά
να παίζουν τον ρόλο του απελευθερωμένου.
Δε μου αρέσει να βλέπω ανθρώπους να εκθέτουν
τον εαυτό τους χωρίς λόγο, χωρίς αιτία.

4) Καπνίζω πολύ, αγαπημένο μου ποτό το νερό και ο καφές μου (ξέρω ξενέρωτη)
Λατρεύω να κλέβω την Μερεντα της κόρης μου.
(σιγά 16χρονη που έχει ανάγκη τη Μερεντα……… )

5) Ο Μάικλ Χέρ είπε κάποτε πως....
"Η βλακεία των ανθρώπων δεν οφείλεται στην έλλειψη ευφυΐας τους,
αλλά στην έλλειψη θάρρους τους."
Ούτε ευφυής είμαι αλλά ούτε και θαρραλέα ……..δυστυχώς....

ΥΓ
Η Candy, o Γιώργος, o Shades έγραψαν .....
προτείνω λοιπόν
Δείμος
Sevarose
Βατραχακι
Vita_mi
Amo

ΤΣΙΡΚΟ

2007-02-10T00:17:00.000+02:00

Από μικρή ήμουν παράξενη,
ό,τι ευχαριστούσε παιδάκια της ηλικίας μου, εμένα μου έφερνε θλίψη.
Για παράδειγμα θα σας πω , πως ποτέ δε γέλασα βλέποντας έναν κλόουν.
Πάντα έβλεπα μια θλίψη στα μάτια τους.
Σκεφτόμουν πως για τα χρήματα που δεν είχαν ,
ήταν υποχρεωμένοι να μεταμορφώνονται κάθε βράδυ σε παλιάτσους.
Αυτό το γέλα παλιάτσο, πόση αλήθεια μπορεί να κρύβει??

Τώρα που είπα για χρήματα, θυμάμαι κάποτε στο δημοτικό ακόμα, με είχαν πάει οι γονείς μου στον κινηματογράφο για να δούμε μια ελληνική ταινία, εκεί που λέτε ήταν ένας άνθρωπος που έπαιζε μπαγλαμαδάκι, το τι κλαμα είχα ρίξει δε μπορείτε να φανταστείτε.
Σκεφτόμουν πως δεν είχε αρκετά χρήματα να αγοράσει μεγάλο μπουζούκι και γι αυτό κρατούσε στα χέρια του ένα τόσο μικρούλι.
Οι γονείς μου ακόμα το λένε και γελούν.
Φίλοι μου που το γνωρίζουν, γελούν λέγοντας μου πως από μικρή είχα ταξική συνείδηση.
Το θέμα είναι πως παρ όλο που έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε , τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Αφορμή για όλα αυτά που γράφω είναι μια συζήτηση που είχα χθες με την κόρη μου.
Θέλει λέει να την πάμε σε ένα τσίρκο.
Προσπαθούσα να την πείσω πως δε μπορώ να το κάνω.
Δε μπορώ να βλέπω κλόουν ….. ξέρει το γιατί !!

Της εξήγησα ή προσπάθησα να της εξηγήσω, πόσο θλίβομαι αλλά και οργίζομαι να βλέπω τίγρης, λιοντάρια ελέφαντες, αλόγα και τόσα αλλά ζωάκια να ανεβαίνουν σε σκαμνάκια, να περνούν μέσα από φλόγες, να είναι τόσο υπάκουα ……..όχι από αγάπη , αλλά γιατί είναι μπροστά σε έναν άνθρωπο που κρατά ……. μαστίγιο.

Της θύμισα πόσο την ενοχλεί , όταν στο δρόμο βλέπει σκυλάκια με βαμμένα μαλλάκια, κοτσιδάκια, με παρδαλά ρουχαλάκια, με ό,τι τρελά τέλος πάντων τους έχουν βάλει επάνω τους οι ιδιοκτήτες τους, πόσο περισσότερο να τα δει με αλυσίδες , μέσα σε κλουβιά !!

-Η θέση τους είναι στη φύση παιδί μου.
Που ακούστηκε να υπάρχει αητός σε κλουβί??
- Μαμά, στο τσίρκο δεν υπάρχουν αετοί . . . .. . . .. . .. . . . .. .

Αιτιες

2007-02-04T22:33:00.000+02:00

Μια παραμυθένια ζωή, το όνειρο όλων !!!
Για να είναι επιτυχημένο όμως το παραμύθι,
χρειάζεται μια δυστυχισμένη πριγκίπισσα ,
έναν "εγκλωβισμένο" πρίγκιπα και πολλούς κακούς.
Οι τελευταίοι ευθύνονται για όλα.

Υπάρχουν κακοί , πολλοί …. γνωστό.
Τρέφονται από τις σάρκες μας και αυτό γνωστό.

Όμως είναι πράγματι ετσι ??
Αυτή είναι η μόνη αλήθεια για τα προβλήματα μας??
Εμείς δεν έχουμε ευθύνη για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας ??
Δε φταίμε για τις λάθος επιλογές που κάναμε??

Αν τα μάτια μας δεν κοιτούσαν επιφανειακά, αλλά έβλεπαν μόνο την ουσία.
Αν τα αυτιά μας δεν άκουγαν μόνο μεγάλα λόγια και υπέροχες υποσχέσεις,
αλλά αλήθειες.
Αν τα χέρια μας τα απλώναμε στον κατάλληλο άνθρωπο.
Αν μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε το χαμόγελο της καρδιάς,
από το χαμόγελο που "δείχνει δόντια".
Αν σταματούσαμε να βλέπουμε το θάνατο λύτρωση ή εύκολη λύση.
Αν δεν αφήναμε τον φόβο να μας παραλύει .
Αν βρίσκαμε την δύναμη να παλέψουμε για μας και για όλους όσους αγαπάμε.
Αν κοιτούσαμε πρόσωπα και όχι προσωπεία.
Αν κρατούσαμε γερά και δεν αφήναμε να φύγουν από δίπλα μας αυτοί που άξιζαν….
Αν…..αν…..αν….
Ατέλειωτα τα αν ……

Όμορφος κόσμος, ηθικός , αγγελικά πλασμένος , δεν υπάρχει ………
Το μόνο που υπάρχει είναι ένας εσωτερικός σπαραγμός που μας κατατρώει.
Ένας σπαραγμός για την άδεια, μονότονη, μελαγχολική ζωή
που ΕΜΕΙΣ επιλέξαμε να ζούμε.
Για τα λάθη που κάναμε και συνεχίζουμε.
Ένας σπαραγμός για όλα αυτά που ανεχόμαστε……
Για την αλήθεια που βλέπουμε αλλά δεν έχουμε την δύναμη να φωνάξουμε.

Αχ βρε Μένιο πόσο σε ζηλεύω …………
Αχ βρε Φοίνικα πόσο σε καταλαβαίνω.......

ΕΛΙΑ

2007-02-01T17:14:00.000+02:00

Η ελιά ήταν .... ειναι, σύμβολο ειρήνης και νίκης.

Με κλαδί αγριελιάς στεφάνωναν τους ολυμπιονίκες .

Κατά την Αγία Γραφή, μετά τον κατακλυσμό,

το περιστέρι έφερε στον Νωε, φύλλο ελιάς.

Σήμερα??

Σήμερα....

Επιτήδειοι πουλούν ψεύτικες ελπίδες σε δυστυχισμένους

με την συνεργασία της

κρατικής τηλεόρασης!!

Μαριονετα

2007-01-26T18:13:00.000+02:00

Τα θέλω μου πολλά...
Αμέτρητες επιθυμίες...
Ένας σωρός από ανεκπλήρωτα όνειρα...

Eκπτώσεις όμως παντού,
γιατί?

Ποιος κινεί τα νήματα της ζωής μου?

Η λογική?
Tα πρέπει?
Ως πότε ?

Η απόφαση δική μου??

Το "ναι" είναι εύκολη απάντηση.
Χωρίς σκέψη… χωρίς πόνο…..

KΑΙΑΔΑΣ

2007-01-18T15:44:00.000+02:00

χάσμα στον Ταΰγετο, στο οποίο οι Σπαρτιάτες έριχναν τους εγκληματίες, τους αιχμάλωτους πολέμου, τους ιερόσυλους και τους προδότες.
Επίσης, αναφέρεται, χωρίς όμως να επιβεβαιωθεί, πως εκεί έριχναν τα ανάπηρα και καχεκτικά βρέφη.

* Αυτά γράφει η Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα.

Όλοι όμως στο άκουσμα της λέξης αυτής, σκεφτόμαστε τον γκρεμό που οι Σπαρτιάτες έριχναν τα βρέφη που είχαν κάποια σωματικά προβλήματα , κάποια δυσμορφία.

Η Σπάρτη ήθελε να υπάρχουν γεροί άνδρες και γυναίκες,
ώστε να γεννούν αγόρια που αργότερα
θα γινόντουσαν δυνατοί πολεμιστές !!

Θα θέλαμε σήμερα να υπήρχε ένας «σύγχρονος Καιάδας» ???
Αν ναι, θα ήταν ο κόσμος μας καλύτερος?
Αυτό θα μας έκανε πιο υπεύθυνους για τις πράξεις μας?

Φυσικά, δε θα πρέπει να ξεχνούμε και τον κοινωνικό Καιάδα ,
τον κοινωνικό αποκλεισμό, που σίγουρα υπάρχει και θα υπάρχει,
εκεί που καθημερινά ρίχνουν - ρίχνουμε κάθε τι που θεωρούμε σκουπίδι,
από τον μετανάστη , τον χοντρό , τον καπνιστή, τον ομοφυλόφιλο,
τον βαθιά θρησκευόμενο , τον άθεο , τον τσιγγάνο
και τόσους άλλους που απλά δεν είναι όπως εμείς θα θέλαμε,
δεν είναι σύμφωνα με τα πρότυπα που μας έχουν λανσάρει………

Μάνος Αντώναρος - Φασιστοειδές Κουμούνι 0-0

2007-01-17T01:00:00.000+02:00

Αυτές τις ημέρες διαβάζω την διαμάχη του Μάνου Αντώναρου
με το Φασιστοειδές Κουμούνι και
άλλους ανώνυμους και θλίβομαι .

Ο Μανος μου αρέσει, μου αρέσει η άνεση του,
η καθημερινότητα που έχει ο λόγος του,
μα περισσότερο μου αρέσει που δε φοβάται να τσαλακωθεί!!
τον διαβάζω χρόνια και δε θα σταματήσω.

Είναι πασιφανές πως κάποιοι θέλουν να χτυπήσουν τον αδελφό του
(αναπληρωτή κυβερνητικό εκπρόσωπο Ευάγγελο Αντώναρο)
και ο μόνος τρόπος που βρήκαν είναι η επίθεση στον Μανο
για την θέση του στην ΕΡΤ.

Στην Ελλάδα, ένα από τα αγαπημένα αθλήματα ,
εκτός φυσικά την αυστηρή κριτική σε όλους και όλα ,
είναι να μας φταίει ο γάιδαρος και να δέρνουμε το σαμάρι,
έτσι δεν είναι?

Όμως εντάξει……
Ίσως να έχουν δίκιο ,
ίσως να υποστηρίζουν και αυτοί κάποιον, κάποιους,
ίσως πάλι να υπηρετούν μόνο τις ιδέες τους ,
αλλά αν το έκαναν με καλύτερο τρόπο (δε θα πω κόσμιο)
ίσως να είχαν υποστηρικτές ή ακόμα και "οπαδούς".

Από την άλλη ο Μανος πρέπει να υπερασπιστεί την θέση του,
χρησιμοποιεί όμως ίδιο ή και χειρότερο λεξιλόγιο.

Τι να πει κανείς……….
Να μείνεις αμέτοχος ίσως είναι το σώφρων,
όμως είναι αδύνατον να μη θλίβεσαι όταν βλέπεις
τέτοια "μυαλά" να αναλώνονται έτσι !!

Διάβαζα όλα όσα έγραφαν αυτοί που ήθελαν
να απαντήσουν στον έναν ή στον άλλο…..
δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να
επιδίδονται σε ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο και όχι μόνο….
Έβλεπα να κάνουν αγώνα για το ποιος θα βρει χειρότερες εκφράσεις,
ποιος θα καταφέρει να μειώσει περισσότερο τον άλλο,
ποιος θα είναι πιο εφευρετικός στο να θίξει……

Κύριοι,
Διάλογο μπορείτε να κάνετε??
Επιχειρήματα έχετε να ρίξετε στο τραπέζι ??
Απαντήσεις θα δώσετε ??
Συγνώμη εχετε την δύναμη να ζητήσετε??

Aυτοκριτική

2007-01-15T17:41:00.000+02:00

Όταν κάποιος δεν κοιτά εσωτερικά τον εαυτό του δε θα γίνει ποτέ καλός άνθρωπος!
Αυτό είναι μια κινέζικη παροιμία!

Η αυτοκριτική δε σε κάνει "άγιο",
σε κάνει όμως να σκέφτεσαι πριν μιλήσεις.
Είμαστε όμως άνθρωποι και αυτό σημαίνει ότι θα κάνουμε λάθη.
Λάθη στη συμπεριφορά, στις απαντήσεις, στην έκφραση, σε σκέψεις
και όπου αλλού....
Συμφωνείτε λοιπόν ότι αυτός που θα πρέπει να μας συνετίσει πρώτα είναι ο εαυτός μας??
Συμφωνείτε ότι κάνοντας την αυτοκριτική μας αμυνόμαστε
ως προς τα ίχνη που θα αφήσουμε
ή
όπως είχε πει και ο Γ.Βέλτσος
" η αυτοκριτική δεν σου επιτρέπει να είσαι ο ίδιος,
ενώ την ίδια στιγμή δεν σ αφήνει να γίνεις άλλος".

Μια μέρα νωρίτερα...

2007-01-11T01:05:00.000+02:00

Είσαι τρομαγμένος….. λες….
Φοβάσαι το τέρας των 40……λες...
Αισθάνεσαι αδύναμος να τρέξεις …λες...
Όταν ήσουν παιδί δε συγχωρούσες κανένα λάθος σε σαραντάρη….λες..

Σε καταλαβαίνω…..όμως….

Μην αφήσεις εφηβικά επιχειρήματα να σου χαλάσουν το τώρα.
Η ζωή είναι στο παρόν, το ξέρεις !!
Ζήσε το λοιπόν…
Κάνε το όσο πιο καλύτερο μπορείς
Η δύναμη είναι μέσα μας ..... και αυτό το ξέρεις !!

Πιστεύεις πως θα χαθούν πολλά ??
Όχι……..
Το μόνο που ίσως χαθεί θα είναι ο αυθορμητισμός.
Την θέση του όμως θα πάρει η ωρίμανση,
ναι, η ωρίμανση,
μη σε τρομάζει η λέξη,
είναι υπέροχη γιατί δεν είναι μόνη της,
κουβαλά πολλά μαζί της.

Θα το καταλάβεις από τις αποφάσεις και απαντήσεις σου.
Μα και από τα λάθη σου,
ακόμα και αυτά θα έχουν μια ομορφιά,
θα έχουν κάποιο λόγο ….
Κι έτσι θα είναι υπέροχες επιλογές….οι επιλογές σου!!

Πράγματα που φτιάχτηκαν για να εντυπωσιάσουν,
θα σου είναι αδιάφορα γιατί θα βλέπεις με διαφορετική μάτια
και θα είσαι τυχερός γιατί.... θα το μπορείς !!

Αν όλα αυτά σε κάνουν να νιώθεις μια βαριά ευθύνη…
αυτό είναι η ωρίμανση !!

Πολύχρονος και ευτυχισμένος να είσαι
με όλους όσους αγαπάς και σ΄αγαπούν !

Αυτοί που σε αγαπούν είναι πιο σημαντικοί από αυτούς που αγαπάς!!

Αργοπεθαινει

2007-01-03T03:10:00.000+02:00

Το σωστο θα ηταν να σας γραψω ευχες για την νεα χρονια,
ομως προτιμησα να μοιραστω μαζι σας αυτο .......

Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής.
Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.

Pablo Neruda

To δώρο μου!!

2006-12-27T20:13:00.000+02:00

Σήμερα στο γραμματοκιβώτιο με περίμενε ένα δώρο.
Θέλω πολύ να το μοιραστώ μαζί σας!
Είμαι πολύ χαρούμενη και υπερήφανη μαμά !!

Ευχες απο την καρδια μου

2006-12-25T01:14:00.000+02:00

Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή
που δεν την αρμενίσαμε ακόμα.
Το πιο όμορφο παιδί
δε μεγάλωσε ακόμα.
Τις πιο όμορφες μέρες δεν τις ζήσαμε ακόμα
Κι αχ ό,τι πιο όμορφο θα ΄θελα να σου πω
Δε στο ΄πα ακόμα.

Ευχες σε ολους και ολες!!
Ευχες για πολλα χρονια γεματα υγεια και ευτυχια!
Ευχες για ο,τι επιθυμει ο καθε ενας απο μας!
Ο,τι κανουμε να το κανουμε με αγαπη
γιατι μονο τοτε θα εχει αποτελεσμα!!

....και να θυμαστε ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ !!!!

Η ιστορία ενός χριστουγεννιάτικου ύμνου

2006-12-22T17:57:00.000+02:00

Περίπου 6ος αι. μ.Χ. στη Συρία.

Εκεί, στην πόλη Έμεσα γεννιέται ένας άνθρωπος που έμελλε η ιστορία της ζωής του να παρηγορεί και να παραδειγματίζει έως σήμερα όλους εκείνους που επιθυμούν να μάθουν μουσική, να γράφουν στίχους και να τραγουδούν αλλά οι ικανότητές τους δεν επαρκούν...

O Ρωμανός .

Από μικρός είχε μεγάλη επιθυμία να ασχοληθεί με τη μουσική.

Προσπαθούσε να γράψει στίχους ή να ψάλλει μερικούς ύμνους, αλλά ήταν τόσο άτεχνοι οι στίχοι του και τόσο άσχημη και παράτονη η φωνή του, που όλοι όσοι τον άκουγαν τον απογοήτευαν.

Εκείνος είχε όμως αυτό που λέμε μεράκι...

Ήθελε πολύ να μάθει μουσική, να μάθει να τραγουδά και να δημιουργεί...

Δεν το έβαζε κάτω. Μπορεί να απογοητευόταν και να βασανιζόταν που δεν μπορούσε να κάνει αυτό που αγαπούσε, αλλά δε σταματούσε την προσπαθεία και κυρίως δε σταματούσε να παρακαλά το Θεό γι' αυτό.

Όπου στεκόταν κι όπου βρισκόταν παρακαλούσε θερμά να γίνει το όνειρό του πραγματικότητα.

Η παράδοση θέλει μια νύχτα των Χριστουγέννων, από αυτές που πέρασε ο Ρωμανός στη μονή της Θεοτόκου του Κύρου, να συμβαίνει κάτι τόσο παράδοξο αλλά και τόσο πραγματικό,ώστε όλοι όσοι υπήρξαν μάρτυρες αυτού του θαυμαστού γεγονότος να μην μπορούν να το εξηγήσουν, αλλά και ούτε να το αμφισβητήσουν...

Τη νύχτα εκείνη ο Ρωμανός πήγε στο ναό για τη χριστουγεννιάτικη λειτουργία.

Ούτε εκεί σταμάτησε ασφαλώς τη γνωστή του συνήθεια.

Παρακαλούσε συνεχώς το Θεό και την Παναγία, που υπεραγαπούσε, να τον βοηθήσουν, να του δώσουν το ταλέντο.., το χάρισμα που ζητούσε...Όταν τελείωσε η λειτουργία, επέστρεψε στο κελί του και έπεσε να κοιμηθεί.

Βλέπει στο όνειρο του (λεει η παραδοση παντα) την Παναγία να έρχεται κοντά του και να του δίνει στα χέρια του έναν "κόντο",

δηλαδή ένα κυλινδρικά τυλιγμένο χαρτί (αλλιώς "κοντάκιο"), λέγοντάς του να το φάει...! Πράγματι, στο όνειρο, ο Ρωμανός είδε ότι το κατάπιε...

Μια ξεχωριστή έμπνευση, μια μαγική διάθεση είχε όταν ξύπνησε.

Μεμιάς, μέσα σε λίγα μόλις λεπτά, φτιάχνει έναν από τους ωραιότερους ύμνους της βυζαντινής υμνογραφίας, το πρώτο "κοντάκιο"

(όπως το ονόμασε ο ίδιος, ορμώμενος από το όνειρό του) που ψάλλουμε έως σήμερα στις εκκλησιές, τα Χριστούγεννα:

"Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει

και η γη το σπήλαιον, τω απροσίτω προσάγει.

'Αγγελοι μετά ποιμένων δοξολογούσι.

Μάγοι δε μετά αστέρος οδοιπορούσι.

Δι' ημάς γαρ εγεννήθη Παιδιον νέον,

ο προ αιώνων Θεός"

Τον χαρακτήρισαν ως τον "πρίγκιπα των αρχαίων μελωδών", ως το "νέο Πίνδαρο" ή ως το "μέγιστο εκκλησιαστικό ποιητή του κόσμου" και όχι άδικα.

Οι στίχοι του είναι το εξοχότερο δείγμα της δύναμης της απλής και μεστής γλώσσας που μπορεί να κλείνει μέσα της, με ανυπέρβλητη πλαστικότητα, όλο το μυστήριο των θείων νοημάτων.

Ποικιλία ρυθμών σε απόλυτη αρμονία, εκφραστικότητα χωρίς βερμπαλισμούς, άγγιγμα του θείου, χωρίς θρησκόληπτες υπερβολές... κάνουν ίσως τα κείμενά του το καλύτερο μέσο για να γευθεί, όποιος θέλει να πιστεύει, κάτι λίγο απ' αυτό που ονομάζουμε Θεός.

www.MusicHeaven.gr

Παραμονή Χριστουγέννων 1850.

2006-12-19T01:45:00.000+02:00

Η Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Κάρολου Ντίκενς.
Dickens, Charles, 1812-1870. A Christmas Carol

Γερναω , το λενε και στην τηλεοραση!!

2006-12-13T18:13:00.000+02:00

Σήμερα η διάθεση μου δεν ήταν και η καλύτερη αλλά εντάξει,
μήπως είναι η πρώτη ή η τελευταία φορά που συμβαίνει αυτό??

Όταν άνοιξα τον υπολογιστή μου είδα πως το πρόβλημα των τελευταίων ημερών συνεχιζόταν.
Δε μπορούσα να μπω στα περισσότερα blogs.
Μα καλά και αυτό εναντίον μου??
Κάτι τέτοιες στιγμές που μου πάνε όλα ανάποδα τα βάζω με την μητέρα μου ,
ξέρετε τα γνωστά, μάνα γιατί με γέννησες …….και άλλα τέτοια.

Α , σκέφτομαι, δε θα με κάνεις χειροτέρα εσύ,
έτσι παίρνω την μεγάλη απόφαση να κλείσω τον υπολογιστή μου.
Ναι , τον έκλεισα αλλά κάτι έπρεπε να ανοίξω, όμως τι ??
Όποιος σκέφτηκε την τηλεόραση, σκέφτηκε σωστά!!!
Την άνοιξα !!!!

Σαν Ξανθιά που σέβεται τον εαυτό της, δεν κοιτώ πότε τα πρωινάδικα,
έτσι σκέφτηκα να χαζέψω το MAD, αγαπημένο κανάλι της κόρης μου βλέπετε .
Για κάτσε να δούμε τι είναι αυτό που βλέπει και της αρέσει , μονολόγησα.
Εκείνη την ώρα η Αθηνά (το σκυλάκι μας) με κοίταξε παράξενα και έτρεξε γρήγορα κάτω από τον καναπέ.

Ένας νεαρός λοιπόν και μια κοπέλα γέμισαν την οθόνη μου, διάβαζαν μηνύματα που τους έστελναν πιθανόν συνομήλικοι τους, ίσως και μικρότεροι.
(πόσοι γονείς αυτή την ώρα είναι σίγουροι πως τα βλαστάρια τους διαβάζουν στο δωμάτιο τους…..αχ, δε μπορώ να βγάλω, όπως πολύ σωστά σκέφτεστε, την μαμά από μέσα μου….)

Ο νεαρός κάποια στιγμή λέει πως ο νικητής
(κάποιος διαγωνισμός θα γινόταν αλλά δεν τον κατάλαβα)
θα πάρει για δώρο ένα παντελόνι σαν αυτό που φορούσε.

Τόνισε ότι δεν θα είναι αυτό που φοράει,
ε, δε θα σας δώσουμε μεταχειρισμένο παντελόνι και δωστου γέλια η νεαρά διπλά του.
Έλεγε συνέχεια πόσο όμορφο είναι αλλά και πόσο άνετο .
Εντάξει εδώ δεν σκέφτηκα τίποτα κακό, την πραμάτεια του διαλαλεί…. καλά κάνει!!

Έλα όμως που κάποια στιγμή τον άκουσα να λέει πως το να είναι άνετο ένα παντελόνι δεν είναι καλό γιατί έτσι δεν θέλεις να το βγάλεις.

Εδώ σταθηκα λίγο και είπα πως είναι ντροπή μου να σκέφτομαι πονηρά,
το παιδί τους παρακινεί να είναι καθαροί……. να το βγάζουν για να πλυθεί ………

Κάποια στιγμή, (ο νεαρός πάντα ) λέει στην κοπέλα
Για πες μου αν ξυπνούσες ένα πρωί και ήσουν μεγαλύτερη ποια ηλικία θα ήταν αυτή που θα πάθαινες φρίκη??

Εκείνη την ώρα θαύμασα τα Ελληνικά του, αλλά δεν ήταν ώρα για παραπάνω σκέψεις, έπρεπε να ακούσω την απάντηση της.

Τι να σου πω του λέει με ένα βλέμμα απορίας,
αν ξυπνούσα τριάντα, ε, δεν είναι τόσο κακό γιατί είναι τα new twenty,
δε μου φαίνονται τόσο μακρινά !!!
Χαμογέλασα, χαριτωμένη έκφραση της νεολαίας σκέφτηκα!!!
Όμως η απάντηση της κοπελιάς δεν είχε ολοκληρωθεί.
Φρίκη θα πάθαινα αν ξυπνούσα σαράντα λέει ατάραχα !!!!!!!!

Τι να πω….. η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται!!
Α να μην ξεχάσω να πω και ενα μπράβο στην χαιδεμένη μου για τις επιλογές της!!

Χριστουγεννα

2006-12-11T01:12:00.000+02:00

Έχω υποσχεθεί στην φίλη μας την Sevarose να βάλω κάτι χριστουγεννιάτικο δικό μου. Δεν είναι φτιαγμένο όμως σε μουσαμά με πινέλα.
Το έφτιαξα με το ποντίκι στο πρόγραμμα ζωγραφικη.

ΕΥΧΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

2006-12-07T03:40:00.000+02:00

Στόλισα και εγω το δένδρο μου!!

Απειρες ευχές σε όλους για ο,τι καλύτερο!!

Σκεψεις

2006-12-01T19:11:00.000+02:00

Όταν πρωτομπήκα στα blogs σκεφτόμουν πως θα περνώ την ώρα μου ευχάριστα χαζεύοντας πότε το ένα και πότε το άλλο.

Όμως όσο περνά ο καιρός διαπιστώνω πως με κάποια δένομαι πολύ.
Τα σκέφτομαι και όταν δεν είμαι στον υπολογιστή μου,
τα συζητώ με δικούς μου ανθρώπους,
πολλές φορές βάζω την κόρη μου να τα διαβάσει για να δει πως η ευαισθησία δεν έχει ηλικία και να καταλάβει επιτέλους
πως το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο
είναι να μη ντρέπεσαι για όσα νοιώθεις.

Το να γράφεις όμορφα είναι μια τέχνη που δε θα αποκτήσω ποτέ,
όμως δε ζηλεύω,
αντιθέτως θα έλεγα πως με γοητεύουν όσοι το κάνουν , όσοι το κάνουν γλυκά, απλά,
οσοι δεν ψάχνουν βαρύγδουπες λέξεις
να στολίσουν τα συναισθήματα τους.

Θα μπορούσα να γράψω πολλά γι αυτό αλλά δε θα ήθελα να κουράσω
όλους όσους θα μπουν στον κόπο να διαβάσουν.

Γι αυτό λοιπον,
κλείνω με την ευχή κάποιοι blogοφιλοι να ξεπεράσουν ίσως κάποια αρρώστια ,
την μοναξιά, την απωλεια...... την απουσία αγαπημένων τους ανθρώπων .

Εύχομαι και ελπίζω να ηρεμίσουν γιατί τα καλύτερα έρχονται.
Είμαι σίγουρη γι αυτό που γράφω.

.......και αυτοι που ετοιμάζονται να παντρευτούν,
σύντομα θα γίνουν μανούλες και πρέπει να είναι γεμάτες από ευτυχία!!

AIDS

2006-11-30T17:25:00.001+02:00

1η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ AIDS

Πως κολλάει κάποιος HIV;

Ο HIV μεταδίδεται κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, μέσω της απευθείας επαφής με μολυσμένο αίμα και από την μητέρα προς το έμβρυο.
Τα σωματικά υγρά που περιέχουν HIV είναι:

1) Αίμα (συμπεριλαμβανομένου του αίματος περιόδου)
2) Σπέρμα και πιθανώς τα προσπερματικά υγρά
3) Κολπικά υγρά
4) Μητρικό γάλα

Για να μεταδοθεί ο HIV πρέπει:

1) να είναι παρόν σε κάποιο από αυτά τα υγρά
2) να εισχωρήσει μέσα στο σώμα

Οι σεξουαλικές συμπεριφορές που μπορούν να μεταδόσουν τον HIV είναι:

1) Κολπικό σεξ
2) Πρωκτικό σεξ
3) Στοματικό σεξ
4) Κοινή χρήση συριγγών όταν λαμβάνεται δόση ναρκωτικών ουσιών
5) Μη επαγγελματικό τατουάζ και τρύπημα αυτιών κλπ.
6) Τυχαίες διατρήσεις με σύριγγες
7) Μεταγγίσεις μολυσμένου αίματος
8) Τοκετός
9) Θηλασμός

Είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι:

Οι περισσότεροι άνθρωποι με HIV μόλυνση δεν δείχνουν άρρωστοι.
Οι περισσότεροι άνθρωποι με HIV μόλυνση δεν έχουν κάνει τεστ
και δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο HIV ΔΕΝ μεταδίδεται με:

1) Σάλιο, δάκρυα, ιδρώτα, κόπρανα ή ούρα
2) Αγκαλιά
3) Φιλί
4) Μασάζ
5) Χειραψία
6) Τσιμπήματα εντόμων
7) Συγκατοίκηση με κάποιον οροθετικό
8) Κοινή χρήση τουαλέτας ή ντους

Πηγη http://www.hivaids.gr/?id=pliroforisi/deltio

2006-11-29T01:14:00.000+02:00

Γνωστό σε όλους το Πρωτοφανές έγκλημα που έγινε στο Αγρίνιο.

Δε θα σχολιάσω την φρίκη που ένοιωσα γιατι ολοι τα ιδια συναισθήματα ειχαμε .

Αυτο ομως που πραγματικα δε μπορω να καταλαβω ειναι πως το απόγευμα είδαμε στις τηλεοράσεις μας τις κηδείες αυτών των πέντε νέων ανθρώπων και λίγο αργότερα στις ειδήσεις των 8, στον ΑΝΤ 1 , είδαμε την μητέρα του 17χρονου να κάθεται σε έναν καναπέ ψύχραιμη και να δίνει συνέντευξη.

Βρε παιδιά πάμε καλά??

Όλα πια στο βωμό της δεκαπεντάλεπτης δημοσιότητας ??

Μητέρα

2006-11-28T13:37:00.000+02:00

Όταν ο καλός Θεός δημιουργούσε τις μητέρες, βρισκόταν στην έκτη μέρα συνεχούς δουλειάς, όταν ο άγγελος εμφανίστηκε και είπε:

-Παιδεύεστε πολύ με αυτό το δημιούργημα.

Και είπε ο Θεός:

- Έχεις διαβάσει τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει αυτό εδώ;

Πρέπει να είναι εντελώς αδιάβροχο αλλά όχι πλαστικό,

να έχει 180 μετακινούμενα μέρη που να μπορούν να αντικαθίστανται,

να κινείται πάνω σε χυμένο καφέ και σε άλλα τροφικά κατάλοιπα,

να έχει ποδιά που εξαφανίζεται όταν σηκώνεται,

ένα φιλί που να θεραπεύει οτιδήποτε

από ένα σπασμένο πόδι μέχρι μια ερωτική απογοήτευση,

και να έχει έξι ζευγάρια χέρια.

Ο άγγελος κούνησε το κεφάλι του αργά και είπε:

-Έξι ζευγάρια χέρια...με κανέναν τρόπο.

-Δεν είναι τα χέρια που μου δημιουργούν προβλήματα, είπε ο Θεός.

Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που πρέπει να έχουν οι μητέρες.

-Αυτά θα υπάρχουν στο στάνταρ μοντέλο; ρώτησε ο άγγελος.

Ο Θεός έγνεψε καταφατικά.

-Το ένα ζευγάρι για να βλέπει μέσα από κλειστές πόρτες όταν αυτή ρωτάει,

Τι κάνουν τα παιδιά εκεί? (όταν ήδη αυτή ξέρει)

Το άλλο ζευγάρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού της

για να βλέπει όσα δεν μπορούσε αλλα πρέπει να ξέρει,

και φυσικά ένα τρίτο ζευγάρι εδώ μπροστά

για να μπορεί να βλέπει πότε ένα παιδί κάνει γκάφες και να λέει,

"Καταλαβαίνω και σ' αγαπώ," χωρίς να χρειάζεται να βγάλει λέξη.

-Κύριε, είπε ο άγγελος αγγίζοντας ευγενικά το μανίκι του,

Ξεκουραστείτε τώρα. Αύριο είναι άλλη μέρα .

-Δεν μπορώ, είπε ο Θεός.

Είμαι πολύ κοντά στο να δημιουργήσω κάτι που μοιάζει τόσο πολύ με μένα.

Ήδη έχω κάνει μία πού θεραπεύει μόνη της τον εαυτό της όταν είναι άρρωστη,

που μπορεί να ταΐσει μια οικογένεια έξι ατόμων με μια μπουκιά ψωμί

και που μπορεί να βάλει ένα εννιάχρονο παιδί να σταθεί κάτω από το ντους.

Ο άγγελος περιτριγύρισε το μοντέλο της μητέρας πολύ αργά.

-Είναι πολύ απαλή, αναστέναξε.

-Αλλά και πολύ σκληρή! είπε ο Θεός με έμφαση.

Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να κάνει

ή τι μπορεί να αντέξει μια μητέρα.

-Μπορεί να σκέφτεται;

-Όχι μόνο σκέφτεται, αλλά μπορεί να λογικεύει και να συμβιβάζει,

είπε ο Δημιουργός.

Τελικά ο άγγελος έσκυψε πάνω της άγγιξε με το δάχτυλο του το μάγουλό της.

-Εδώ υπάρχει μια διαρροή, είπε.

Σας το είπα, προσπαθήσατε να τοποθετήσετε πάρα πολλά σ' αυτό το μοντέλο.

-Δεν είναι διαρροή είπε ο Θεός.

Είναι ένα δάκρυ.

-Και σε τι χρησιμεύει?

-Είναι για χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, μοναξιά και υπερηφάνεια.

-Είστε μεγαλοφυΐα είπε ο άγγελος.

Ο Θεός κοίταξε μελαγχολικά και ειπε...

-Δεν το έβαλα εγώ εκεί.

http://www.valentine.gr/mothersday3_gr.htm

Το αλλο μας μισο??

2006-11-25T02:40:00.000+02:00

Δικο σας το post φιλοι μου

Lost said...
Πάντα ανατρίχιαζα μ΄αυτή την προσέγγιση. Εντείνει την αγωνία του να βρεις έναν άλλον, επίσης σακατεμένο, μπας και ενώσετε τις ελλείψεις σας. Σαφώς προτιμώ τους ομόκεντρους κύκλους.Φιλιά
Ανατολη said...
Νομιζα οτι ημουν η μονη που πιστευε ακομα σε αυτη την θεωρια:)...Πολυ ρομαντικο αλλα νομιζω οτι ειμαστε οι τελευταιοι των..."Ρομαντικων":p
μεθυσμένα χρώματα said...
το άλλο μας μισό;όσο κοιμόμαστε!άμα ξυπνήσουμε θα ανακαλύψουμε ό,τι δεν υπάρχει!( είμαι πεζή, δίχως ίχνος ρομαντισμού,το ξέρω, το λέει και η Alkyoni )
shades_in_the_dark said...
Και βέβαια υπάρχει το άλλο μισό.. μόνο που έχει κι αυτό ημερομηνία λήξης όπως όλα άλλωστε, πράγματα καταστάσεις και έρωτες που σήμερα είναι ιδανικοί μετά 10 χρόνια μπορεί να μην μας καλύπτουν.Έχεις την καλημέρα μου.
candy's τετραδιακι said...
και μετα..αφου γνωρισουμε το αλλο μισο και χωρισουμε..συνεχιζουμε να ψαχνουμε το αλlο μισο:)αραγε ποσα μισα δικαιουμαστε?
ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ said...
Η πιο ρεαλίστρια είναι νομίζω η αγαπημένη μας Candy. Θα συμφωνήσω κι εγώ μαζί της: θέλω να πιστεύω πάντα πως υπάρχει κάπου & για μένα ένα "έτερον ήμισυ", μετά το βρίσκω, το λατρεύω, με απογειώνει & με δικαιώνει ταυτόχρονα & μετά χωρίζουμε! C'est la vie! Επιμένω ωστόσο στη θεωρία του "άλλου μισού", ίσως γιατί είμαι πορωμένα αισιόδοξη, οπότε με βολεύει.Φιλιά παιδιά & να έχετε μια πολύ όμορφη Κυριακή!PS: Ανατολή μου, μην είσαι κοριτσάκι τόσο αυστηρή με τον εαυτό σου! Δεν είναι ρομαντισμός να πιστεύεις πως θα βρεις έναν άνθρωπο που θα σε συμπληρώνει, επιθυμία απλώς να ερωτευτείς είναι!
με το φεγγαρι αγκαλια said...
..πραγματι..ποσα αλλα μισα??τελικα ο εαυτος μας ειμαστε..κι ολα τα αλλα....ετσι για να...καλημερα!!
ο δείμος του πολίτη said...
Παιδιά θα σας λυπήσω, αλλά δεν νομίζω να υπάρχει άλλο μισό. Υπάρχει όμως μία ιδιαίτερη αναζήτηση να βρούμε κάτι που να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε το ειναι μας (αλλά το "είναι" είναι ένα και όχι μισό). Θέλουμε να ξεπεράσουμε τη μονάδα και να φτάσουμε στο δύο. Σε ένα τρισδιάστατο μονογαμικό κόσμο μιλάμε για το δύο, αλλά κατά βάθοςθέλουμε το τρία και το άπειρο.
annamaria said...
Δεν ειναι απαραιτητο να ειναι το αλλο μας μισο, αλλα τα δυο να γινουν ενα!!

VITA MI BAROUAK said...
Βρίσκω το άλλο μου μισό μονάχα όταν κλείνω τα βλέφαρα!Κι αυτό για έναν ονειροπόλο είναι το σχέδιο που πρέπει να ακολουθήσει στην «πραγματική» ζωή…

Jason said...
Ποτέ δεν πίστευα στο άλλο μισό.Μέσα σε κάτι δισεκατομμύρια κόσμου, γιατί να υπάρχει μόνο ένα "άλλο μισό" που να ταιριάζει απόλυτα...; Και αν είναι έτσι, πόσο απειροελάχιστες είναι οι πιθανότητες να το βρεις ποτέ...;Δεν υπάρχει κάτι τόσο ιδανικό. Ίσως είναι στο μυαλό. Όταν προσγειώνεται στην πραγματικότητα, εξαφανίζεται.Υπάρχουν όμως πολλού "ομόκεντροι κύκλοι", που λέει και η Lost.Λέει ο Μαχαιρίτσας σε ένα του τραγούδι: "Δεν είσαι τ' άλλο μου μισό, εγώ μισώ ό,τι χωρίζει... Είσαι το άλλο μου εγώ, αυτό που γουργουρίζει...".
gademissa said...
Πιστεύω ότι υπάρχουν άλλα 100 μισά μου αλλά είναι διασκορπισμένα σε όλο τον κόσμο. Άλλο στην Κίνα, άλλο στην Αφρική, άλλο σε κάποιο υπέροχο χωριουδάκι στις Άλπεις, άλλο σε κάποιο στενό δρομάκι στο Μεξικό και πάει λέγοντας. Πώς στα κομμάτια θα ξέρω πού είναι για να πάω να το βρώ?Αν υποθέσουμε ότι στην ζωή μου είναι γραφτό να γνωρίσω συνολικά πχ 1000 ανθρώπους, ποιος μου εγγυάται ότι μέσα σ αυτούς θα είναι και το άλλο μου μισό και ότι αυτό δεν έχει μόνιμη κατοικία στο Μεξικό?Το ερώτημα για μένα δεν είναι αν υπάρχει το άλλο μισό, αλλά που να ψάξω να το βρω μέσα στα τόσα δισεκατομμύρια ανθρώπους? (Και σημειωτέων ο ελεύθερος χρόνος μου είναι περιορισμένος)
thrills&chills said...
Το να βρεις το άλλο σου μισό προϋποθέτει να έχεις βρει πρώτα το δικό σου...

ΕΡΩΤΑΣ ΕΠΙ ΠΛΗΡΩΜΗ

2006-11-21T16:09:00.000+02:00

Θα ήθελα να μπορούσα να μπω στην ψυχολογία, στο μυαλό κάποιων αντρών, να καταλάβω τι ειναι αυτό που τους κάνει να πληρώνουν για τον έρωτα.

(φυσικά δε μιλώ για αυτους που δεν εχουν σύντροφο)

Το κάνουν γιατί είναι απαλλαγμένοι από το άγχος να συμμετέχουν,

να μετρήσουν την απόδοσή τους και να αποδείξουν στον εαυτό του ότι είναι σεξουαλικά ικανοί??

Ζητούν απλά σωματική ικανοποίηση χωρίς συναίσθημα??

Ίσως….

Οι συναισθηματισμοί και ο έρωτας να είναι τίποτα μπροστά στο ωμό σεξ?

Ίσως με "αυτές" τις γυναίκες να κάνουν "διάφορα"

που δεν τολμούν ή δεν θεωρούν σωστό να τα κάνουν με την γυναίκα τους?

Φοβούνται να συζητήσουν τις ερωτικές τους φαντασιώσεις??

Φοβούνται πως η γυναίκα τους θα αντιδράσει αρνητικά;

Φοβούνται ότι οι ίδιοι δεν θα αποδώσουν όπως θέλουν και γίνουν

"περίγελο" της ίδιας της ερωτικής φαντασίωσης τους??

Ίσως πάλι να υπάρχουν κάποιοι που την γυναίκα τους την θεωρούν κάτι "ιερό" γιατί είναι η μάνα των παιδιών τους???

Φυσικά υπάρχει και η κατηγορία των αντρών που τους αρέσει

να δίνονται δεξιά – αριστερά.

Αυτοί που ψάχνονται !!

Αυτοί που η καρδούλα τους τραβάει μια ερωμένη αλλά φοβούνται τα προβλήματα και τις ευθύνες που μπορούν να τους δημιουργήσουν.

Μήπως κάποιοι ζητούν το όμορφο κορμί, το μαύρο κορμί ??

Πολύ πιθανόν !!

Όμως αυτό το κορμί μπορούν να το γευτούν όπως θα ήθελαν ??

Άλλες φορές πάλι ίσως να σκέφτονται …γιατί ο φίλος τους απόλαυσε ένα υπέροχο μασάζ???
( είπε και αυτός ο αχρείος όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και τον τρέλανε)
έτσι λοιπόν θα σκεφτεί…… γιατί όχι και εγώ ??

Όταν κάποιος πληρώνει, είναι και ο κυρίαρχος ???

Να είναι αυτός ο μόνος τρόπος γιατί δεν το θεωρεί απιστία??

Μήπως η σύζυγος/ σύντροφος είναι κουρασμένη από την δουλειά, τα παιδιά, το σπίτι , νοιώθει παραγκωνισμένος και ο μόνος τρόπος να αισθανθεί πάλι άντρας, είναι αυτός??

Τελικά όλα να γίνονται για την επιβεβαίωση ???

Ποιος ξέρει . . . . . . .

2006-11-18T01:57:00.000+02:00

Σάββατο 17 Νοεμβρίου 1990 ώρα 8.30.

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο με πολύ αγωνία, φοβόμουν ίσως κάποιο εμπόδιο στον δρόμο μας.
Έβρεχε θυμάμαι, αλλά όχι αυτή η βροχή που σε τρομάζει, μα μια ήρεμη βροχουλα, σαν να ήθελε να καθαρίσει τους δρόμους, να καθαρίσει όλη την ατμόσφαιρα.

Ευτυχώς φτάσαμε σύντομα στον προορισμό μας, σχεδόν άδειοι οι δρόμοι.

Η υποδοχή ήταν πολύ τρυφερή, ότι ακριβώς χρειαζόμουν εκείνη την ώρα, ήθελα να με νταντεύουν και το έκαναν χωρίς να το ζητήσω .
Ήμουν χαρούμενη, αισιόδοξη αλλά και λιγάκι φοβισμένη.
Όλα κράτησαν μόνο τρεις ώρες, ακριβώς τρεις ώρες !!
Ώρες υπέροχες, μοναδικές, θυμάμαι το κάθε λεπτό.

Η ώρα ήταν 11.30 και κρατούσα στα χέρια μου το πιο όμορφο κοριτσάκι του κόσμου, έτσι το έβλεπαν τα μάτια μου, ήταν το δικό μου κοριτσάκι!!

Σήμερα γιορτασα 16 χρόνια ευτυχίας!

Ελπίζω και εύχομαι σε πολλα περισσότερα.

Για μένα , είναι δώρο Θεού.

2006-11-14T00:30:00.000+02:00

Κυριακη 12 Νοεμβριου΄06 ωρα 17.20

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Όταν το μυαλό είναι κενό από σκέψεις ή πολύ κουρασμένο, θα βάζω μια φωτογραφία για να ξεγελάσω τον εαυτό μου πως συμμετέχω…..

2006-11-10T10:34:00.000+02:00

Έχουν περάσει αρκετές μέρες , το ξέρω , αλλά ο ντόρος που γίνεται, με έχει προβληματίσει.
Την Τρίτη ακόμα και ο Λαζόπουλος
(θα μου πείτε ποιος είναι ο Λαζόπουλος, εντάξει υπερβολικός σε πολλά , δε λέω….αλλά κάποια θέματα τα λέει "τσεκουράτα" , αλήθεια ποιος το έλεγε αυτό???)
Τέλος πάντων συνεχίζω…
Διάβαζε που λέτε, φανερά συγκινημενος, την επιστολή του 13χρονου.
Και εδώ έρχομαι εγώ σαν μάνα 16χρονης , μαθήτριας του 19 , να γράψω το παράπονο μου.
Βρε παιδιά …τι να πω…. Τέτοιες εκθέσεις, η χαιδεμένη μου δε γράφει.

Ξέρω…. Η ζήλια μου είναι η αιτία και κάνω άσχημες σκέψεις….. για την δημοσιογραφία.

2006-11-07T13:26:00.000+02:00

Ένα λατρεμένο σε πολλούς βιβλίο, είναι ο μικρός πρίγκιπας.
Όλοι μας γνωρίζουμε τον διάλογο με την αλεπού.
Έχουν χαραχτεί στο μυαλό μας τα λόγια της …

"Δε βλέπεις σωστά πάρα με την καρδιά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια."

Με την καρδιά λοιπόν βλέπεις αυτά ,που δε μπορούν να δουν οι άλλοι.
Eδώ έρχεται η αφελής (ίσως) ερώτηση , η καρδιά βλέπει πάντα σωστά??

Μα, η καρδιά δεν είναι η πρώτη που τυφλώνεται όταν….. σκιρτήσει ??
Μήπως, λέω εγώ τώρα, θα ήταν καλύτερα, η αλεπού να έλεγε ....

"Δε βλέπεις σωστά πάρα με το μυαλό. Την ουσία δεν την βλέπει η καρδιά."

Η καρδιά δεν είναι αυτή που... πρώτα απ όλα σπάει όταν βλέπει την "ιδανική εικόνα" που εχει πλάσει να καταρρέει?
Πόσο πονά και πόσο εύκολο είναι να δεχτεί πως έκανε "λάθος αξιολόγηση"??

Την ιδέα για το θέμα αυτό μου την έδωσε ένας blogόφιλος.

Aσκαρδαμυκτί,
για την απομυθοποίηση είπαμε, το ξέρω,
αλλά ας βάλουμε και κάτι από παραμύθι μέσα…

Α, κάτι ακόμα,
η φωτογραφία είναι παντελώς άσχετη με το θέμα , την τράβηξα εχθές το απόγευμα από την βεράντα μου, με μάγεψαν αυτά τα χρώματα , αυτός ο ουρανός και έτσι σκέφτηκα…..ήθελα , να την μοιραστώ μαζί σας.

Χρονος

2006-11-03T01:57:00.000+02:00

Α ρε χρόνε αλήτη,
π' ανθρώπους κι αγάπες σκορπάς
Α ρε χρόνε αλήτη
Εσύ μοναχά μ’ αγαπάς …..

Σε αγαπώ όμως και εγώ πολύ αλήτη μου, με βοηθάς τόσο όσο κανείς άλλος δεν μπορεί.
Βέβαια τα χνάρια σου τα αφήνεις έντονα, αλλά εντάξει μωρέ….
Όποιος αγαπά παιδεύει (λέμε τώρα για να παρηγορηθουμε)
Τι πειράζει αν κάποιες ελαφριές γραμμούλες αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους γύρω από τα μάτια μου, πειράζει ??

- Οι γραμμούλες δεν είναι τίποτε άλλο από εμπειρίες και φυσικά μαζί με αυτές ωριμάζεις, κατάλαβες ??

- Βρε συ ,κάνεις λάθος, δεν είμαι φρούτο , η annamaria είμαι.

- Ω έλα τώρα σοβαρέψου, να είδες ??
Ακόμα δεν ωρίμασες , έχω πολύ δουλειά με σένα.
Κοιτά να σοβαρευτείς , παιδί μεγαλώνεις.

- Τιιιιι δεν είμαι σοβαρή??
Να και οι συμβουλές τώρα.
Μάλιστα, κατάλαβα, σαν την μαμά μου μιλάς.
Άκουσε με, άκουσέ προσεχτικά,
είπαμε είσαι φίλος, είσαι γιατρός, δάσκαλος,
με αγαπάς , σε αγαπώ, αλλά κάνε κάτι ακόμα για μένα.

- Άντε πες το να δούμε τι άλλο θα μου ζητήσεις.

- Λοιπόν θέλω να είσαι με το μέρος μου.

- Δεν κατάλαβα , δηλαδή ???

- Τι δηλαδή, θέλω να παγώνεις και να τρέχεις όταν σου το ζητώ.

- Α δεν πας καλά εσύ…. Όσο πάει χειροτερεύει η κατάσταση σου.

- Γιατί ρε φίλε μιλάς έτσι?
Άκουσε με πρώτα.
Αυτό που σου λέω είναι απλό , θέλω να παγώνεις κάποιες στιγμές
και κάποιες άλλες να τρέχεις και ξέρεις ε???
Όταν λέμε να τρέχεις, Κεντερης και βάλε να γίνεσαι.
Ζήτω πολλά ??????

Αισθήσεις....παραισθήσεις

2006-10-30T12:31:00.000+02:00

2006-10-30T10:18:00.000+02:00

Όταν η φύση οργιάζει φτιάχνει την .....

2006-10-29T22:46:00.000+02:00

Δεν πήγα Σαντορίνη στην ηλικία των 24 ετών, ούτε ήμουν ερωτευμένη οπως ο φίλο μας ο Aθεοφοβος
Όμως πήγα το καλοκαίρι και διπλά μου ήταν την κόρη μου 16 ετών.
Πιστέψτε με ήταν το ίδιο μαγευτικά όλα, ίσως και καλύτερα.
Μια εμπειρία μοναδική .

Κι αν εσβησε σαν ισκιος

2006-10-23T16:54:00.000+03:00

...η θάλασσα σαν έρχεται μεγάλη
και ογραίνοντας την άμμο το πρωί,
μου λέει για κάποιο γνώριμο ακρογιάλι,
μου λέει για κάποια που 'ζησα ζωή!
Καρυωτακης

Ευτυχια ειναι....

2006-10-13T17:24:00.000+03:00

Ευτυχία είναι οι ζεστές πατούσες ενός παιδιού που ονειρεύεται πλάι σου !
Ευτυχία είναι να δείχνεις τον κόσμο που ξέρεις στο παιδί αυτό και να μαθαίνεις από τον δικό του!
Ευτυχία είναι να σε αμφισβητούν οι γιοι σου!
Ευτυχία είναι να σε αμφισβητεί αλλά και να σε στηρίζει η γυναίκα σου!
Ευτυχία είναι να δουλεύεις χωρίς να βαρυγκωμάς που βρέθηκες σε λάθος δουλειά εσύ ο πρίγκιπας!
Ευτυχία είναι να νιώθεις πρίγκιπας!
Ευτυχία είναι να ξέρεις πως δε γεννιέσαι αλλά γίνεσαι πρίγκιπας!
Ευτυχία είναι να είσαι υγιής και να μη θεωρείς δεδομένη την υγεία!
Ευτυχία είναι να νιώθεις άνετα μες το πετσί σου!
Ευτυχία είναι να γελάς ακόμα και χωρίς προφανή λόγο!
Ευτυχία είναι να κάνεις τους άλλους να γελούν!
Ευτυχία είναι να γλεντάς τα πάθη σου και να υποκύπτεις τακτικά στις ακόλαστες ορέξεις σου!
Ευτυχία είναι η λαγνεία!
Ευτυχία είναι η ασκητική!
Ευτυχία είναι η περιέργεια και η πολυπραγμοσύνη!
Ευτυχία είναι οι εμμονές!
Ευτυχία είναι να χάνεσαι στους δρόμους!
Ευτυχία είναι να ανακαλύπτεις διαρκώς τον κόσμο και να εκπλήσσεσαι!
Ευτυχία είναι να διαβάζεις στην τουαλέτα!
Ευτυχία είναι να ακούς ένα στίχο του Καβάφη κάποιο δειλινό στις Κυκλάδες.
Ευτυχία είναι τα ψητά ψάρια και το κρύο κρασί!
Ευτυχία είναι να νιώθεις Ροκ στην εφηβεία σου και να το νοσταλγείς στα σαράντα σου!
Ευτυχία είναι να δακρύζεις με ένα στίχο, μια ταινία, ένα σίριαλ, μια μελωδία, μια ζωγραφιά , μια ανάμνηση!
Ευτυχία είναι να πιστεύεις ότι έχεις την τύχη που σου αξίζει !
Ευτυχία είναι να πιστεύεις ότι η τύχη βοηθά τους καλούς ανθρώπους!
Ευτυχία είναι να πιστεύεις πως είσαι καλός άνθρωπος!
Ευτυχία είναι να ξέρεις ότι είσαι κυρίως κακός άνθρωπος!
Ευτυχία είναι να έχεις μερικούς φίλους που ξέρουν τι κουμάσι είσαι!
Ευτυχία είναι να βυθιστείς σε σώμα άλλου!
Ευτυχία είναι να σε χαϊδέψουν!
Ευτυχία είναι να φοβάσαι ότι υπάρχει Θεός!
Ευτυχία είναι να γνωρίζεις την δυστυχία!

Ανεχομαι

2006-10-11T18:40:00.000+03:00

Δάσκαλοι και καθηγητές απεργούν.
Σε Γυμνάσια και Λύκεια καταλήψεις.
Επεισόδια στα συλλαλητήρια.
Θα χρηματοδοτούνται , άκουσα, από τα ασφαλιστικά ταμεία οι εγχειρήσεις αλλαγής φύλλου.
Ο κόσμος πνίγεται από τις πλημμύρες.
Εκλογές έρχονται.
Κάποιος Μαρκουλάκης είπε την Κωνσταντινούπολη, Istanbul.
Χρυσοί και πλατινένιοι δίσκοι μοιράζονται και δεν έχω ιδέα ποιοι είναι αυτοί που τους παίρνουν.
Η εθνική Ελλάδος λέει, θα παίξει με Βοσνία Ερζεγοβίνη.
Η Ελληνική τηλεόραση στις μεγάλες της δόξες, περισσότερα σκουπίδια πουθενά. …………………και εγώ τι κάνω??
Αμέτοχη ……….ανέχομαι…………όσο το θρίλερ με τον Αλεξ συνεχίζεται……….

2006-10-08T21:28:00.000+03:00

Whitney Houston - I Will Always Love You

If I should stay, I would only be in your way.
So I'll go, but I know I'll think of you ev'ry step of the way.
And I will always love you.
I will always love you.
You, my darling you. Hmm.
Bittersweet memories that is all I'm taking with me.
So, goodbye. Please, don't cry.
We both know I'm not what you, you need.
And I will always love you. I will always love you.
I hope life treats you kind And I hope you have all you've dreamed of.
And I wish to you, joy and happiness.
But above all this, I wish you love.
And I will always love you.
You, darling, I love you.
Ooh, I'll always, I'll always love you.

ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

2006-10-07T02:28:00.000+03:00

Θέλω την κοινωνία του σώματός σου απόψε.
Το άδυτο και το άγιο Βήμα της σάρκας σου ποθώ.
Λειτουργός του αληθινού Θεού θα προσφέρω θυσία απόψε
και θα ' ναι ναός το σώμα σου
και ύμνοι τα παραληρήματα μας
κι έκσταση θρησκευτική και υπερκόσμια
η κομάρα μετά την ηδονή μας............

(απο το Οφις και κρίνο)

O καθρεφτης λεει παντα την αληθεια.....

2006-10-03T18:47:00.000+03:00

Σήμερα ήταν παράξενη μέρα για μένα!!
Από το πρωί,
(πρωί…τέλος πάντων…με το πρωινό ξύπνημα δεν τα πάω και πολύ καλά….)
από την ώρα λοιπόν που ξύπνησα και μετά από έναν βαρύ σκέτο καφέ, (γιατί χωρίς αυτόν το μάτι δεν ανοίγει…) ηρθε η ώρα ,που σαν όλες τις γυναίκες που σέβονται τον εαυτό τους, επισκέφτηκα τον καθρέφτη μου……
Δε ξέρω γιατί, αλλά σήμερα είδα με πιο καθαρή μάτια, είδα τα καταστροφικά αποτελέσματα που μπορεί να έχει η θλίψη, ο πόνος, η απουσία ………...........

Στο μυαλό μου γύριζαν πολλά , μπερδεμένα όλα!
Έκανα μια αναδρομή στους τελευταίους μήνες
(τους τελευταίους , το τονίζω αυτό, γιατί αν πήγαινα πάρα πέρα θα σκεφτόμουν πόσο γεμάτη από όλα ήμουν, πόσο χαρούμενη και θα υπέφερα περισσότερο…..εδώ πρέπει να κλείσει αυτή η παρένθεση γιατί πονάει πολύ!!!!!! )
σκέφτηκα την αιτία αυτής της...... "κατάντιας" ??
ποια είναι τα λάθη μου?
(αλήθεια ποιος μπορεί να μιλήσει εδώ για λάθος??? Τα λάθη της καρδιάς είναι πάντα υπέροχα, υπέροχα ναι, δε βρίσκω άλλη λέξη γι¨ αυτά!!!!)
Ποιες επιλογές είχα?
Πως θα ήταν αν …. ?
Σκεφτηκα ομως και τις υποχρεώσεις μου !!!
Εδώ στάθηκα περισσότερο , οι υποχρεώσεις μου !!
Σε αυτές πρέπει , ΘΕΛΩ , να δώσω προτεραιότητα!
......................................................................

Αποφάσισα πως πρέπει να σταματήσω να με λυπάμαι, να μη ντρέπομαι για μένα και τα υποτιθέμενα λάθη μου,
να μακαρίζω την τύχη μου που έζησα αυτό που έζησα τόσο έντονα και δε θα μετανιώσω ποτε γι΄αυτα !!

Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω αλλά σήμερα νιώθω πως έκανα ένα μικρό βήμα.

..και να καθρέφτη μου
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα , ήσυχα και απλά...........

Χρονος γιατρος...

2006-09-30T15:10:00.000+03:00

Ο χρόνος είναι γιατρός και εσύ βοηθός του με τη σιωπή σου……..
Αμέτρητα λόγια σιωπής....
Όσο περνά ο καιρός, τα συναισθήματα χάνονται ξεθωριάζουν ??
Οχι!!!!
Ομως ο πόνος ,οσο περνούν οι μέρες,αντέχεται.

Φθινοπωρο

2006-09-28T02:27:00.000+03:00

"Νόστιμο φθινόπωρο! Η αληθινή ψυχή μου είναι παντρεμένη μ'αυτό, και αν ήμουν ένα πουλί θα πετούσα γύρω από τη γή αναζητώντας τα διαδοχικά φθινόπωρα."

Τζωρτζ Ελιοτ

Στα φθινοπωρινά ξέφωτα, φθίνω στους κήπους με τις γαζίες, σιωπηλός ανοίγω τα χέρια μου στη βροχή και βλέπω σκέψεις να ιριδίζουν σ' έναν χλωμό ήλιο.

Σκαρφίζομαι παραμύθια και ανακαλύπτω μαγικά κουτιά στα δωμάτια που στάζουν όνειρα.Γλιστρώ ντυμένος στον απόηχο μιας αγκαλιάς σε νωπές ερημιές, ερειπωμένος.

Με χέρια αδειανά ακολουθώ χάρτινες βάρκες στα ρυάκια της βροχής, επιστρέφω στην απορία μιας σελήνης, στο ξύλινο σπίτι με τις ακακίες και την αρμονία των αισθήσεων.

Γνωρίζω τον απώτατο έρωτα και περισυλλέγω τα θραύσματα της σιωπής μου.

Όλα θα πάνε καλά όταν πέσει το τελευταίο καφεκίτρινο φύλλο και το χώμα υγρανθεί αρκετά ,όταν τα χρυσάνθεμα γεμίσουν τα μαλλιά μου, τότε οι αισθήσεις θα ταριχευτούν σε λέξεις, το φως θα βρει την υπερβατική του αξία και το μακρινό ταξίδι στ αμφίβολο φως του δειλινού θ΄αρχίσει.

Κάτω από τα βλέφαρά μου θα σβήσουν τ΄αστέρια ένα - ένα, έτσι όπως έσβησε το φθινόπωρο σε μια βιολετιά διάθεση, σ΄ένα άγγιγμα βουρκωμένων ματιών

Μανώλης Ηλιάκης

Ξαφνικά, είναι σα να ξυπνά η φύση, οι πρώτες βροχές δεν είναι σαν να ξεπλένουν τα πάντα?
Εδώ δε θα μιλήσω για την μυρωδιά που έχει το χώμα……τόσο γνώριμη και ερωτική σε όλους μας !

Οι μέρες είναι μικρότερες και αυτό με γεμίζει ελπίδα… θα έχω περισσότερες ώρες την νύχτα για όνειρα...........και άλλοι, περισσότερο τυχεροί , θα έχουν μια αγκαλιά να χωθούν...........

Το φθινόπωρο ειναι η πιο ερωτική εποχή και ας λένε οι άλλοι για την Ανοιξη..................

Malamas - As itan ...

Hosted by eSnips

Dr. Blogοπουλος

2006-09-25T16:25:00.000+03:00

Τόσα πολλά ανακατεμένα στο μυαλό μου, πουθενά ισορροπία, πουθενά δείγματα δύναμης, κανένα θέλω… αλλά όχι, ψέματα λέω, ίσως να θέλω τελικά κάτι.
Ένα ταξίδι, ένα ταξίδι του μυαλού !
Το πρώτο που σκέφτομαι είναι πως αυτού του είδους τα φανταστικά ταξίδια, τα κάνουμε όταν η μοναξιά μας κυριεύει.
Μοναξιά……..Ένα συναίσθημα θηλυκου γένους, θηλυκου γένους και η εκτόνωση, αλήθεια, τι λέξη και αυτή……..
Λοιπόν, το βρήκα, αυτό θα κάνω , θα εκτονωθώ γράφοντας στο bog μου, γι αυτό δεν το έφτιαξα άλλωστε ???
Πλάκα έχει………σαν επίσκεψη σε ψυχολόγο.
Πάμε λοιπόν.....
Το κουδούνι γράφει Dr.Blogοπουλος ψυχοθεραπευτής (συμβουλευτικός ψυχολόγος)
......................
Ξαπλώνω λοιπόν στον δερμάτινο καναπέ του, αυτός με κοιτά, με ακούει,σημειώνει στο λευκό μπλοκακι του και κάποιες φορές μου κάνει ενοχλητικές ερωτήσεις με την βαριά φωνή του.
- Τι είναι μοναξιά για σένα??
- Μα φυσικά η απουσία!!
- Η απουσία ενός συγκεκριμένου ανθρώπου??
- Θέλει και ρώτημα?? Φυσικά!!
- Υπήρχαν φορές που δεν ένοιωθες μόνη??
- Φυσικά και υπήρχαν !!!
(Θεέ μου τι ανόητος, κακώς ηρθα σε αυτόν, μόνο η χρειά της φωνής του τελικά αξίζει, αλήθεια δίνω μεγάλη σημασία στη φωνή, οσοι με γνωρίζουν εδω χαμογελούν γιατί το ξέρουν πολύ καλά)
- Μίλησε μου γι αυτές, τι σου λείπει περισσότερο??
(α…δε θα τα πάω καλά με αυτόν, περίεργος είναι, όλα θέλει να τα μάθει… ελπίζω να μη μου ζητήσει να του τα πω με λεπτομέρειες......αλλά αν επιμένει...

Σ¨αγαπω...

2006-09-18T18:08:00.000+03:00
Σ΄αγαπώ !
Θα σ΄αγαπώ για πάντα !
Είσαι η ζωή μου !
Δε μπορώ να σκεφτώ τη ζωή μου χωρίς εσένα………..

Πόσες φορές αλήθεια έχεις πει αυτά τα λόγια??
Πόσες φορές τα εννοούσες ??

Τι θα κάνεις όμως όταν θα έρθει η στιγμή που θα πρέπει να μου αποδείξεις την αγάπη σου ??
Θα μπορέσεις να βάλεις τον εαυτό σου στο περιθώριο ??
Θα είσαι αυτός που θα με βοηθήσει να ξεπεράσω τους φόβους μου, να διορθώσω τα λάθη μου , να αντέξω την μοναξιά μου ??

Θα με βοηθήσεις να βρω την ψυχική γαλήνη μου??
Θα μπορέσεις να με κάνεις να ξεχάσω ??
Θα προσπαθήσεις και εσύ με τον τρόπο σου, να κάνω αυτό που πρέπει ??

Στο μυαλό μου αυτή τη στιγμή που γράφω γυρίζουν τόσα, μα τόσα πολλά που πρέπει να κάνεις για μένα…………..
Θα μπορούσες ???????
Φοβάμαι την απάντηση σου, όσο φοβάμαι και το μέλλον μου ……….

Απόδειξέ το αν μ' αγαπάς, απόδειξέ το
γιατί δε θέλω εγώ να ζω μ' αμφιβολίες
Απόδειξέ το αν μ' αγαπάς, απόδειξέ το
μπροστά μου τώρα πια με πράξεις και θυσίες........

2006-09-14T02:57:00.000+03:00
Πόνος (από το βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν "ο προφήτης")

Mια γυναίκα μίλησε και είπε, μίλησέ μας για τον Πόνο.
και κείνος αποκρίθηκε:
Ο πόνος σας είναι το σπάσιμο του οστράκου που περικλείει τη γνώση σας.
Όπως το τσόφλι του καρπού πρέπει να σπάσει, για να βγει η καρδιά του στο φως του ήλιου, έτσι κι εσείς πρέπει να γνωρίσετε τον πόνο.
Κι αν μπορούσατε να κρατάτε στην καρδιά σας το θαυμασμό για τα καθημερινά θαύματα της ζωής σας, ο πόνος δε θα σας φαινόταν λιγότερο θαυμαστός από τη χαρά σας.
Θα δεχόσαστε τις εποχές της καρδιάς σας, όπως δέχεστε πάντα τις εποχές που περνούν πάνω από τα χωράφια σας.
Θα παρατηρούσατε με ηρεμία τους χειμώνες της θλίψης σας.
Πολλούς από τους πόνους σας τους διαλέγετε μονάχοι.
Είναι το πικρό φάρμακο που μ' αυτό ο γιατρός που είναι μέσα σας θεραπεύει τον άρρωστο εαυτό σας.
Γι' αυτό, να εμπιστεύεστε το γιατρό, και να πίνετε το φάρμακό του, σιωπηλά και ήρεμα.
Γιατί το χέρι του, αν και βαρύ και σκληρό, οδηγείται από το τρυφερό χέρι του Αόρατου και η κούπα που σας δίνει, μ' όλο που καίει τα χείλη σας, είναι φτιαγμένη από τον πηλό που ο μεγάλος Αγγειοπλάστης μούσκεψε με τα δικά του άγια δάκρυα.

2006-08-05T00:40:00.000+03:00
SIDARTA
ΑΣΕ ΜΕ ΝΥΧΤΑ

Άσε με μονάχο μου απόψε νύχτα
κι όλα τα αστέρια που κρατάς στην αγκαλιά σου ρίχτα
φύλαξε μόνο το αστέρι που καλά μου είχε φερθεί
κι είχε διαλέξει στο πλευρό μου να συρθεί.

Αυτό που πάντα φώτιζε τον σκοτεινό μου δρόμο
και ήτανε τόσο ταπεινό και σαν εμένα μόνο
στεκόταν από πάνω μου ώρες και με κοιτούσε
και όταν του γέλαγα κι εκείνο μου γελούσε.

Και σε εκείνες τις στιγμές που το κακό είχε αρχίσει
φώτισε τόσο δυνατά να το φοβίσει
να το διώξει από μπροστά μου, να περάσει
και η μιζέρια από πελάτη να με χάσει.

Ήξερε τι θέλω, μόνο μη μ αφήσει
κούρνιαζα μες την αγκαλιά του να με νανουρίσει
κι αυτό δεν έχανε καιρό μου τραγουδούσε
ώρες στου ονείρου με σεριάνιζε τις χώρες.

Μα όταν είδε ο ουρανός οτι έλειπε δίπλα απ το φεγγάρι
θύμωσε τόσο και ήρθε να το πάρει
γι αυτό σου λέω νύχτα άσε με μονάχο
έκανα εχθρό τον ουρανό μαζί του τά χω.

Άσε με νύχτα απόψε μονάχο
έκανα εχθρό τον ουρανό μαζί του τα χω
άσε με νύχτα μοναχό και κάνε μου τη χάρη
θέλω μαύρο να του βάψω το φεγγάρι.

Άκου ουρανέ δεν μου ξηγήθηκες καλά
απ ό,τι βλέπω στην ποδιά σου τα αστέρια είναι πολλά
και τα κάνεις ό,τι θέλεις, είναι δικά σου
μα τι θα πάθεις αν λείψει ένα από κοντά σου?

Μήπως ζηλεύεις, μήπως με κοίταζες καιρό και με μισούσες
που είχα φύγει απ τη σωρό
και σαν αντάλαγμα το αστέρι που είχα φίλο θέλεις πίσω ?
παίρνω το δικαίωμα ουρανέ για να σε βρίσω.

Άντε γαμήσου λοιπόν όσο μεγάλος και να σαι
εγώ ρε πίσω θα στο πάρω και να το θυμάσαι
γιατί δεν ζήλεψα ποτέ τίποτα από κανένα
και όπως βλέπεις το αστέρι μου δεν ταίριαζε σε σένα.

Είχε ένα φως ξεχωριστό και δεν ταυτίζοταν μαζί σου
γι αυτό σου λέω ουρανέ άντε γαμήσου
σαν έρθει ο ήλιος το σκοτάδι για να πάρει
μαύρο θα βάψω να το ξέρεις το φεγγάρι.

Κι αν είσαι μάγκας και με θές ξέρεις που θα μαι
κλείνω τα μάτια μου νικητής ρε και κοιμάμαι
γιατί ζήτησα απ την νύχτα να μ αφήσει μονάχο
αυτή ξηγήθηκε καλά εγώ με εσένα τα χω.

2006-07-28T01:01:00.000+03:00
Διάλογος
Ανάμεσα σε μένα και σε μένα

Σου είπα:
— Λύγισα.
Και είπες:
— Μη θλίβεσαι.
Απογοητεύσου ήσυχα.
Ήρεμα δέξου να κοιτάς σταματημένο το ρολόι.
Λογικά απελπίσου πως δεν είναι ξεκούρδιστο,
ότι έτσι δουλεύει ο δικός σου χρόνος.
Κι αν αίφνης τύχει να σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης,
μη ριψοκινδυνέψεις να χαρείς.
Η κίνηση αυτή δεν θα 'ναι χρόνος.
Θα 'ναι κάποιων ελπίδων ψευδορκίες.
Κατέβα σοβαρή, νηφάλια αυτοεκθρονίσου από τα χίλια σου παράθυρα..
Για ένα μήπως τ' 'ανοιξες.
Κι αυτοξεχάσου εύχαρις.
Ό,τι είχες να πείς, για τα φθινόπωρα, τα κύκνεια, τις μνήμες, υδροροές των ερώτων, την αλληλοκτονία των ωρών, των αγαλμάτων την φερεγγυότητα,
ό,τι είχες να πείς γι' ανθώπους που σιγά-σιγά λυγίζουν, το είπες.
Κικη Δημουλα

2006-07-17T01:43:00.000+03:00
ΠΕΡΑΣΑ

Περπατώ και νυχτώνει. Αποφασίζω και νυχτώνει.

Όχι,δεν είμαι λυπημένη.
Υπήρξα περίεργη και μελετηρή.
Ξέρω απ' όλα. Λίγο απ' όλα.
Τα ονόματα των λουλουδιών όταν μαραίνονται,
πότε πρασινίζουν οι λέξεις και πότε κρυώνουμε.
Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδαριά των αισθημάτωνμ'ένα οποιοδήποτε κλειδί της λησμονιάς.

Όχι δεν ειμαι λυπημένη.
Πέρασα μέρες με βροχή,
εντάθηκα πίσω απ' αυτό το συρματόπλεγμα το υδάτινο
υπομονετικά κι απαρατήρητα,
όπως ο πόνος των δέντρων όταν το ύστατο φύλλο τους φεύγει
κι όπως ο φόβος των γενναίων.

Όχι,δεν είμαι λυπημένη.
Πέρασα από κήπους, στάθηκα σε συντριβάνια και είδα πολλά αγαλματίδια να γελούν σε αθέατα αίτια χαράς.
Kαι μικρούς ερωτιδείς, καυχησιάρηδες.
Τα τεντωμένα τόξα τους βγήκανε μισοφέγγαρο σε νύχτες μου και ρέμβασα.
Είδα πολλά και ωραία όνειρα και είδα να ξεχνιέμαι.

Όχι, δεν είμαι λυπημένη.
Περπάτησα πολύ στα αισθήματα,τα δικά μου και των άλλων,
κι έμενε πάντα χώρος ανάμεσα τους να περάσει ο πλατύς χρόνος.
Πέρασα από ταχυδρομεία και ξαναπέρασα.
Έγραψα γράμματα και ξαναέγραψα
και στο θεό της απαντήσεως προσευχήθηκα άκοπα.
Έλαβα κάρτες σύντομες : εγκάρδιο αποχαιρετιστήριο από την Πάτρα
και κάτι χαιρετίσματα απο τον Πύργο της Πίζας που γέρνει.

Όχι,δεν είμαι λυπημένη που γέρνει η μέρα.
Mίλησα πολύ. Στους ανθρώπους, στους φανοστάτες, στις φωτογραφίες.
Και πολύ στις αλυσίδες.Έμαθα να διαβάζω χέρια και να χάνω χέρια.

Όχι,δεν είμαι λυπημένη.

Ταξίδεψα μάλιστα. Πήγα κι από εδώ, πήγα και από εκεί...
Παντού έτοιμος να γεράσει ο κόσμος.
Έχασα κι από εδώ, έχασα κι από κεί.
Κι από την προσοχή μου μέσα εχασα από την απροσεξία μου.
Πήγα και στη θάλασσα. Μου οφειλόταν ένα πλάτος.
Πές πως το πήρα. Φοβήθηκα τη μοναξιά και φαντάστηκα ανθρώπους.
Τους είδα να πέφτουν από το χέρι μιας ήσυχης σκόνης,
που διέτρεχε μιάν ηλιαχτίδα κι άλλους από τον ήχο μιας καμπάνας ελάχιστης
Και ηχήθηκα σε κωδωνοκρουσίες ορθόδοξης ερημιάς.

Όχι,δεν είμαι λυπημένη.

Έπιασα και φωτιά και σιγοκάηκα.
Και δεν μου έλειψε ούτε των φεγγαριών η πείρα.
Η χάση τους πάνω από θάλασσες κι από μάτια, σκοτεινή, με ακόνισε.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη.
Όσο μπόρεσα έφερ'αντίσταση σ'αυτό το ποτάμι όταν είχε νερό πολύ, να μη με πάρει,
κι όσο ήταν δυνατόν φαντάστηκα νερό στα ξεροπόταμα και παρασύρθηκα

Όχι,δεν είμαι λυπημένη.
Σε σωστή ώρα νυχτώνει

Κικη Δημουλα

2006-07-10T15:56:00.000+03:00
Ποσο μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν χιούμορ.
Αυτοί που μπορούν να καταλάβουν πότε μιλάμε σοβαρά και πότε όχι.
Αυτοί που δε χωρίζουν τους γύρω τους σε κατηγορίες βάζοντας τους ταμπέλες.
Αυτοί που δε φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματα τους.
Αυτοί που χρησιμοποιούν την ευγένεια με μέτρο.
Αυτοί που δείχνουν τις αδυναμίες τους και δε σταματούν να παλεύουν για να τις νικήσουν.
Αυτοί που δε φοβούνται να πουν την άποψη τους αλλά με ευγένεια.
Αυτοί που έχουν το θάρρος να πουν « έκανα λάθος» , «παρεξήγησα», «συγνώμη», «βιάστηκα..........» ..............
Αυτοί που μαθαίνουν απο τα λάθη τους .
Αυτοί που ξέρουν να χαμογελούν, που όταν σου μιλούν σε κοιτάζουν στα μάτια και είναι αισιόδοξοι.
Αυτοί που αυτοσαρκάζονται , που έχουν αισθητική.
Αυτοί που μοιράζονται τα όνειρα τους με όσους αγαπούν.
Αυτοί που γνωρίζουν καλά το ποτέ πρέπει να μπούν στο περιθώριο.
Αυτοί που ξέρουν πότε πρέπει να σταματήσουν.

Ποσο μου αρέσουν αυτοί που δε φοβούνται να χαρίσουν την καρδιά τους ……….

2006-07-05T12:11:00.000+03:00
Aνδρας γυναικα (υπαρχουν διαφορες??)

Οι γυναικες μιλουν για αγαπη ενω οι αντρες για sex?
Η σεξουαλικοτητα των αντρων ειναι ουσιαστικα σωματικη και ζητα αμεσα ικανοποιηση?
Οι γυναικες για να ανθισουν χρειαζονται τρυφεροτητα και αισθαντικοτητα?
Ορισμενοι αντρες ζουν τη στιγμη διχως αυριο, ενω οι γυναικες εγγραφονται στη διαρκεια?
Οι αντρες καμαρωνουν οταν αυξανουν και πλυθαινουν τις κατακτησεις τους ενω το δικο μας αληθινο ονειρο ειναι να δοθουμε σε εναν και μονο?
Ειμαστε πλασματα της καρδιας?
Ο αντρας ειναι ενα τετραγωνο που το διατρεχεις γρηγορα,ενω η γυναικα ειναι ενα σπιραλ που τεινει στο απειρο?

2006-07-01T01:58:00.000+03:00
Ανθρώπινα πάθη

Θρύψαλα και αίμα με κάμποση δόση απόγνωσης
Η φρίκη χάραξε με μανία αδρές πινελιές στα μάτια
Θεέ μου, πόσα προσωπεία φορά ο φόβος!
Σίδερα και κορμιά σε κοινό κοιτώνα
Πίκρα και οργή ένα θλιβερό χαρμάνι
Πώς να οικοδομήσεις τον κόσμο πάνω σε ράκη;
Πώς να κάνεις το σταυρό σου χωρίς χέρια;
Πώς να σχεδιάσεις το αύριο με πληγωμένο το χθες;
Που να βρεις τη δύναμη να απεγκλωβιστείς απ τα πάθη;
Χάθηκε ο μίτος της ελπίδας μες στο λαβύρινθο του μίσους;
Σφίγγεις τα δόντια για να μη φρενιάσεις λυσσασμένος.
Προσφέρεις ακούσια την ανάσα σου σε ένα «Ιερό Τίποτα»
Αναζητάς μια και μόνο πνοή χωμένη στη σκόνη μιας έκρηξης.
Ψαχουλεύεις γύρω σου ζητώντας τον Ανθρωπο.
MάταιαΚολυμπάς στο πέλαγος της βαρβαρότητας τσακισμένος Οδυσσέας.
Ως πότε πηγή μιας έμπνευσης θα έχω το Χάος;
Πότε θα ξεκολλήσει το ρημαγμένο σκάφος του Νου από τη λάσπηκαι θα γυρίσει μεσοπέλαγα το πηδάλιο της Ελπίδας;
Πότε;
Κάποτε;
Ποτέ;
Διονύσης Λεϊμονής

2006-06-21T00:29:00.000+03:00
Ας βαλουμε και εμεις ενα λιθαρακι ωστε πολλα παιδακια να νιωσουν μια ζεστη αγκαλια!!
http://yiothesies.blogspot.com/2006/04/blog-post.html

2006-06-20T03:48:00.000+03:00
Τειχη
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλα δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
Καβάφης.